آخـریــن مطالب



ندول ریه: آموزش همگانی

ندول ریه: آموزش همگانی

ندول های ریه چیست؟

ندول ریه یک مجموعه بافت کوچک و اغلب توپی شکل است که می تواند در ریه ها رشد کند. اندازه آنها می تواند از کوچکتر از یک نخود تا اندازه یک توپ تنیس یا بزرگتر باشد. اغلب اوقات، افرادی که ندول‌های ریه دارند، هیچ علامتی ندارند و ندول زمانی پیدا می شود که پزشکان به دنبال یافتن چیزهای دیگر در عکس‌برداری با اشعه ایکس یا سی‌تی اسکن هستند.

 

اگر من ندول ریه دارم، آیا این به این معنی است که من سرطان دارم؟

بیشتر ندول ها خوش خیم هستند و سرطانی نیستند. گرانولوم های عفونی شایع ترین علت ندول های خوش خیم هستند. گرانولوم ها زمانی تشکیل می شوند که گروهی از سلول های ایمنی بدن شما با عفونت مبارزه کنند. یک ندول ریه همچنین می تواند بدخیم باشد، به این معنی که سرطان است یا ممکن است تبدیل به سرطان شود. بیمارانی که سیگار می‌کشند یا در گذشته سیگار می‌کشیدند، 50 سال به بالا و سایر انواع سرطان‌ها در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان ریه هستند.

 

دکتر من چه آزمایشاتی را توصیه می کند؟

پزشک معمولاً برای بررسی ندول ریه، عکس‌های اشعه ایکس و سی‌تی اسکن از قفسه سینه شما را بررسی می‌کند. اشعه ایکس یا سی تی اسکن قدیمی شما ممکن است برای بررسی اینکه آیا ندول قبلاً وجود داشته یا در طول زمان رشد کرده است، بررسی شود. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر، پزشک ممکن است نوع دیگری از اسکن به نام PET را نیز انجام دهد.

 

اگر پزشکم فکر کند ندول خوش خیم است چه؟

پزشک شما ممکن است در طول زمان با انجام سی تی اسکن بیشتر، ندول را پیگیری کند. اسکن ها ممکن است با فاصله سه، شش یا 12 ماه انجام شود تا از رشد نکردن گره اطمینان حاصل شود.

 

اگر پزشکم فکر کند ندول بدخیم است یا در حال رشد است، چه؟

اگر ندول شما در حال رشد است یا ممکن است بدخیم باشد، پزشک خانواده شما را نزد متخصص ریه یا سرطان می فرستد. متخصص ممکن است بیوپسی انجام دهد، یعنی پزشک یک تکه کوچک از بافت ریه را بیرون می آورد و آن را زیر میکروسکوپ بررسی می کند تا ببیند آیا سرطان است یا خیر.

 

اگر به دلیل سیگار کشیدن در معرض خطر ابتلا به سرطان ریه هستم چه آزمایشی باید انجام شود؟

اگر بیش از 50 سال سن دارید، بیش از 20 سال است که سیگار کشیده اید، و هنوز سیگار می کشید یا کمتر از 15 سال پیش آن را ترک کرد اید، پزشک غربالگری سالانه سرطان ریه را با دوز پایین (به معنی تابش کمتر از حد معمول) سی تی اسکن مورد بررسی قرار می دهد.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اختلال استرس پس از سانحه: آموزش همگانی

اختلال استرس پس از سانحه: آموزش همگانی

اختلال استرس پس از سانحه چیست؟

اختلال استرس پس از سانحه یک بیماری سلامت روان است که می تواند پس از اینکه شما ضربه ای را تجربه کرده اید یا شاهد یک تروما، مانند یک رویداد تهدید کننده زندگی، خشونت جنسی، یا آسیب جدی هستید، رخ دهد. ین بیماری بر روحیه و بدن شما تأثیر می گذارد. اختلال استرس پس از سانحه می تواند ماه ها و یا ممکن است سال ها ادامه داشته باشد.

 

علائم اختلال استرس پس از سانحه چیست؟

چهار نوع علامت وجود دارد، اما می تواند برای هر فردی متفاوت باشد.

 

احیای واقعه.
خاطرات تروما هر لحظه ممکن است به ذهنتان برسند. آنها می توانند بسیار واقعی و ترسناک باشند. ممکن است خاطرات ناخواسته ای از رویداد آسیب زا، کابوس های شبانه داشته باشید یا احساس کنید که دوباره آن رویداد را پشت سر می گذارید. ممکن است چیزی را ببینید، بشنوید یا بو کنید که باعث می شود آن رویداد را دوباره تجربه کنید. به این میگن ماشه. گزارش های خبری، دیدن تصادف و شنیدن آتش بازی نمونه هایی از محرک ها هستند.

 

اجتناب از چیزهایی که شما را به یاد رویداد می اندازد.
ممکن است سعی کنید از افراد یا مکان هایی که شما را به یاد آسیب های روحی می اندازند دوری کنید. ممکن است مشغول باشید یا کمک نخواهید تا مجبور نباشید درباره رویداد صحبت کنید یا فکر کنید. شما ممکن است از شلوغی دوری کنید زیرا سبب احساس ترس می شود یا در صورت تصادف رانندگی از رانندگی اجتناب کنید.

 

داشتن افکار و احساسات منفی بیشتر از قبل از رویداد.
ممکن است احساسات بدی نسبت به خود و دیگران داشته باشید و احساس کنید مانند گذشته به چیزها یا افرادی اهمیت نمی دهید. ممکن است تروما را فراموش کنید یا در صحبت کردن در مورد آن مشکل داشته باشید. ممکن است فکر کنید دنیا ترسناک است و نمی توان به کسی اعتماد کرد. ممکن است در مورد این رویداد احساس گناه یا شرم کنید.

 

احساس در لبه بودن یا کلید زدن.
ممکن است لرزان یا پریشان باشید یا همیشه به اطراف خود نگاه کنید. ممکن است ناگهان عصبانی یا ناراحت شوید، به سختی بخوابید یا فکر کنید. صداهای بلند ممکن است شما را بترساند یا شگفت زده کند. ممکن است کارهایی را انجام دهید که برای شما مفید نیست، مانند سیگار کشیدن، مصرف مواد مخدر یا الکل، یا رانندگی به روشی ناامن.

 

چگونه بفهمم که دچار اختلال استرس پس از سانحه هستم؟

پزشک شما می تواند آن را تشخیص دهد. اگر علائمی دارید یا ضربه ای را تجربه کرده اید با پزشکتان صحبت کنید.

 

اختلال استرس پس از سانحه چگونه درمان می شود؟

انتخاب نوع درمان در اختلال استرس پس از سانحه مهم است. بهترین نوع درمان، متمرکز بر تروما نامیده می شود. گزینه دیگر دارو است. برخی از داروهایی که برای درمان اضطراب و افسردگی استفاده می شوند برای درمان اختلال استرس پس از سانحه نیز استفاده می شوند. ممکن است پزشک شما را به یک درمانگر متمرکز بر تروما ارجاع دهد یا داروهایی برای کمک به علائم برای شما تجویز کند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

سندرم تخمدان پلی کیستیک: آموزش همگانی

سندرم تخمدان پلی کیستیک: آموزش همگانی

سندرم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

سندرم تخمدان پلی کیستیک یک بیماری شایع است که معمولاً به عدم تعادل هورمون های شما مربوط می شود.

در اکثر افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک نحوه سوخت و ساز قند در بدن مشکل دارد. در برخی از افراد کیست های کوچک (کیسه های پر از مایع) روی تخمدان ایجاد می شود. همچنین ممکن است سطوح بالای هورمون های آندروژنی دیده شود.

 

از کجا بفهمم این بیماری را دارم؟

سیکل های قاعدگی شما ممکن است منظم نباشد. برخی از بیماران برای باردار شدن مشکل دارند. ممکن است موهای زیادی روی صورت یا بدن خود داشته باشید. ممکن است سطح گلوکز (قند) خون شما بالاتر از حد طبیعی باشد.

 

چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک دشوار است زیرا بسیاری از علائم در سایر بیماری ها نیز رخ می دهد. پزشک شما ممکن است ابتدا به دنبال آن بیماری های دیگر باشد.

پزشک شما همچنین ممکن است در مورد سلامتی و دوره های قاعدگی شما بپرسد. ممکن است نیاز به معاینه فیزیکی و آزمایش خون داشته باشید و پزشک شما ممکن است سونوگرافی را برای بررسی تخمدان‌ها پیشنهاد کند.

 

چگونه درمان می شود؟

بستگی به این دارد که سندرم تخمدان پلی کیستیک چگونه زندگی شما را تحت تاثیر قرار می دهد، چه علائمی دارید و چه درمان هایی را ترجیح می دهید.

برخی از درمان های رایج عبارتند از کاهش وزن، رژیم غذایی، ورزش، دارو و رفع موهای زائد. اگر برای باردار شدن مشکل دارید، ممکن است به درمان های خاصی نیاز داشته باشید.

 

چه داروهایی برای درمان آن استفاده می شود؟

بسیاری از داروها ممکن است استفاده شوند زیرا راه های زیادی وجود دارد که سندرم تخمدان پلی کیستیک می تواند بر بدن شما تأثیر بگذارد.

اگر قند خون شما بالا است، ممکن است نیاز به مصرف داروهایی مانند متفورمین داشته باشید که معمولاً برای درمان دیابت استفاده می شوند.

اگر موهای زائد شما زیاد است، ممکن است نیاز به مصرف قرص های ضد بارداری یا دارویی به نام اسپیرونولاکتون داشته باشید.

اگر دوره های قاعدگی شما منظم نباشد، قرص های ضد بارداری ممکن است کمک کننده باشند.

اگر برای باردار شدن مشکل دارید، ممکن است نیاز به مصرف داروهای باروری مانند لتروزول یا سایر داروها داشته باشید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

گلوکوم: آموزش همگانی

گلوکوم: آموزش همگانی

گلوکوم چیست؟

گلوکوم (آب سیاه) بیماری است که به عصب پشت چشم شما به نام عصب بینایی آسیب می رساند.

 

چه چیزی باعث آن می شود؟

معمولاً افزایش فشار داخل چشم باعث گلوکوم می شود. برخی از افراد مبتلا به این بیماری، حتی با فشار طبیعی چشم، چشم‌هایی دارند که راحت‌تر آسیب می‌بینند. برخی از افراد گلوکوم ندارند اما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن هستند.

 

گلوکوم چگونه درمان می شود؟

افراد مبتلا به گلوکوم و کسانی که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آب سیاه هستند باید به طور منظم به چشم پزشک مراجعه کنند. افرادی که شانس بیشتری برای ابتلا به گلوکوم دارند عبارتند از:

  • افرادی که یکی از اعضای خانواده شان مبتلا به گلوکوم است،
  • افراد مبتلا به دیابت،
  • مردم آفریقایی، اسپانیایی، یا آسیایی تبار، به ویژه افراد مسن تر از 50 سال.

اگر در یکی از این گروه ها هستید، با پزشک مراقبت های اولیه خود در مورد آزمایش بینایی و مراجعه به چشم پزشک صحبت کنید. چشم پزشک بررسی می کند که چقدر چیزها را خوب می بینید، به چشم شما نگاه می کند، فشار چشم شما را بررسی می کند و آزمایشات دیگری را انجام می دهد. افراد مبتلا به گلوکوم معمولاً نیاز به استفاده از قطره چشمی برای کاهش فشار چشم خود دارند. همانطور که پزشک به شما گفته است باید از قطره های چشمی خود استفاده کنید. برخی از افراد مبتلا به گلوکوم برای کاهش فشار چشم خود از لیزر درمانی یا جراحی چشم استفاده می کنند. ویزیت های پیگیری منظم مهم است.

 

چرا درمان گلوکوم مهم است؟

گلوکوم می تواند باعث کاهش بینایی و نابینایی شود. در مراحل اولیه بیماری، افراد مبتلا به گلوکوم هیچ علامتی ندارند. تا زمانی که عصب بینایی از قبل آسیب نبیند متوجه مشکلات بینایی نمی شوند. این آسیب به آرامی اتفاق می افتد. منتظر ماندن تا زمانی که متوجه مشکلات بینایی شوید، خیلی دیر است. اگر مبتلا به گلوکوم هستید، کاهش فشار در چشم به حفظ بینایی شما کمک می کند.

 

ویزیت های پیگیری منظم می تواند به چشم پزشک کمک کند تا بداند کدام درمان برای شما بهترین است. پزشک می تواند بگوید که آیا درمان شما نیاز به تغییر دارد یا خیر و در صورت بروز عوارض جانبی ناشی از درمان می تواند به شما کمک کند. استفاده از قطره های چشمی طبق تجویز بهترین راه برای حفظ بینایی شماست. جراحی بخش مهمی از درمان است، اما گلوکوم را برای همیشه درمان نمی کند. فردی که برای گلوکوم تحت عمل جراحی قرار می گیرد، همچنان باید به طور منظم به چشم پزشک مراجعه کند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اسپیرومتری: آموزش همگانی

اسپیرومتری: آموزش همگانی

اسپیرومتری چیست؟

آزمایشی است که اندازه گیری می کند که چقدر و با چه سرعتی می توانید هوا را به داخل و خارج از ریه های خود منتقل کنید و نتایج را با سایر افرادی که مشکلات تنفسی مانند شما دارند مقایسه می کند. برای آزمایش، شما در یک لوله با تمام توان، سریع و تا زمانی که می توانید می دمید. پس از آن، ممکن است به شما دارویی برای استنشاق داده شود. سپس، پس از چند دقیقه، آزمایش را تکرار می‌کنید تا ببینید آیا دارو به عملکرد بهتر ریه‌های شما کمک می‌کند یا خیر. این آزمایش را می توان در مطب پزشک یا در آزمایشگاه ریه در بیمارستان انجام داد.

 

چرا باید آزمایش اسپیرومتری انجام دهم؟

اگر مشکل تنفسی دارید، پزشکان اغلب این آزمایش را تجویز می کنند. این می تواند شامل سرفه زیاد، بیدار شدن از خواب در شب بعلت تنگی نفس، خس خس سینه یا تنگی نفس با ورزش باشد.

 

پزشک من با نتایج چه خواهد کرد؟

نتایج اسپیرومتری به پزشک کمک می کند تا تشخیص دهد که آیا ممکن است به آسم، بیماری انسداد مزمن ریه(COPD)  یا مشکل ریوی دیگری مبتلا باشید. گاهی اوقات آزمایش بیشتری لازم است. اگر آسم یا COPD دارید، داروهایی وجود دارند که می توانند به شما کمک کنند راحت تر نفس بکشید. اگر دارویی برای کمک به عملکرد بهتر ریه‌های خود مصرف می‌کنید، ممکن است پزشک آزمایش‌های اسپیرومتری بیشتری را برای بررسی میزان عملکرد ریه‌های شما با دارو تجویز کند.

 

اگر آسم یا COPD داشته باشم چه می شود؟

آسم - اگر آزمایش شما نشان دهد که مبتلا به آسم هستید، پزشک از شما سوالات بیشتری در مورد اینکه چند وقت یکبار دچار مشکل تنفسی می‌شوید می‌پرسد. بسته به اینکه چقدر احساس بدی دارید، هر چند وقت یکبار چنین احساسی دارید و نتایج آزمایش شما چگونه است، چندین نوع داروی استنشاقی می تواند به درمان آسم کمک کند. همچنین پزشک به شما توصیه می کند کشیدن سیگار را ترک کنید.

 

بیماری انسداد مزمن ریه - داروهای استنشاقی و قرص های مختلف برای افراد مبتلا به COPD در دسترس است. ترک سیگار و اجتناب از دود سیگار دیگران بهترین کاری است که یک فرد می تواند برای بهبود عملکرد ریه انجام دهد. توانبخشی ریوی (ریه) یک برنامه پزشکی برای کمک به بیماران برای زندگی و تنفس بهتر است. برخی از بیماران مبتلا به COPD در نهایت به اکسیژن برای کمک به تنفس راحت‌تر نیاز دارند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

پوکی استخوان: آموزش همگانی

پوکی استخوان: آموزش همگانی

پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان به معنای متخلخل یا ضعیف شدن استخوان است. هنگامی که بدن شما کلسیم را از دست می دهد، استخوان های شما ضعیف تر می شوند و احتمال شکستن آنها بیشتر می شود.

 

پوکی استخوان چگونه تشخیص داده می شود؟

یک نوع اشعه ایکس می تواند تراکم یا استحکام استخوان های شما را اندازه گیری کند. این کار معمولاً روی استخوان های لگن یا مهره های پایینی ستون فقرات انجام می شود.

 

آیا من در خطر پوکی استخوان هستم؟

استخوان‌های همه افراد با افزایش سن ضعیف‌تر می‌شوند، اما استخوان‌های برخی افراد زودتر از دیگران ضعیف‌تر می‌شوند. افرادی که بیشتر به پوکی استخوان مبتلا می شوند عبارتند از:

  • زنان با یائسگی زودرس
  • افراد غیر فعال و کم تحرک
  • زنان با وزن کمتر از57.6 کیلوگرم
  • افرادی که الکل زیاد مصرف می کنند
  • افرادی که سیگار می کشند
  • افرادی که سابقه شخصی یا خانوادگی شکستگی استخوان دارند
  • افرادی که سابقه شخصی بیماری تیروئید یا مصرف استروئید دارند

 

اگر پوکی استخوان دارید، در صورت زمین خوردن در معرض خطر بیشتری برای شکستگی (شکستن استخوان) هستید. بنابراین، مهم است که خطر سقوط خود را کاهش دهید. شما می توانید این کار را با ورزش انجام دهید که باعث بهبود قدرت و تعادل می شود. همچنین می‌توانید نرده‌هایی را در راه‌پله‌ها و حمام اضافه کنید و فرش‌های شل را از خانه‌تان حذف کنید.

 

برای جلوگیری از پوکی استخوان چه کنم؟

حتماً کلسیم و ویتامین D کافی دریافت کنید. بدن شما برای کمک به جذب و استفاده از کلسیم به ویتامین D نیاز دارد. شما می توانید کلسیم را از محصولات لبنی، سبزیجات، بادام و نوشیدنی هایی با ویتامین ها و مواد معدنی اضافه شده (مانند آب پرتقال، شیر برنج و شیر سویا) دریافت کنید. هنگامی که پوست شما در معرض نور خورشید قرار می گیرد، بدن شما ویتامین D می سازد. شما همچنین می توانید ویتامین D را از شیر، برخی ماهی ها (مانند ماهی قزل آلا) و نوشیدنی ها یا غلات با ویتامین ها و مواد معدنی اضافه دریافت کنید. اگر کلسیم یا ویتامین D کافی دریافت نمی کنید، باید از پزشک خود در مورد استفاده مکمل سوال کنید.

 

مطمئن شوید که بیشتر روزهای هفته ورزش می کنید. می توانید کارهایی مانند پیاده روی، دویدن، رقصیدن یا وزنه برداری انجام دهید. همچنین مهم است که کشیدن سیگار را ترک کنید و از مصرف زیاد الکل خودداری کنید.

 

پوکی استخوان چگونه درمان می شود؟

شما باید روزانه حداقل 1200 میلی گرم کلسیم و حداقل 800 تا 1000 واحد بین المللی ویتامین D دریافت کنید. این می تواند از مکمل ها و رژیم غذایی تامین شود. پزشک شما همچنین ممکن است داروهایی برای درمان پوکی استخوان تجویز کند. اینها می تواند شامل داروهایی باشد که از تجزیه استخوان ها جلوگیری می کند، مانند آلندرونات، ریزدرونات، زولدرونات یا دنوزوماب. آنها همچنین ممکن است از داروهایی استفاده کنند که به ساخت استخوان جدید کمک می کند، مانند تری پاراتید، آبالوپاراتید و روموسوزوماب. همه این داروها می توانند به جلوگیری از شکستن استخوان ها کمک کنند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

 

ادامه مطلب

ندول های ریوی: پرسش ها و پاسخ های رایج

ندول های ریوی: پرسش ها و پاسخ های رایج

ندول های ریوی اغلب به طور اتفاقی در تصویربرداری قفسه سینه یا در هنگام غربالگری اختصاصی سرطان ریه کشف می شوند.

غربالگری بزرگسالان 50 تا 80 ساله که سابقه سیگار کشیدن روزانه یک پاکت برای 20 سال را دارند و در حال حاضر سیگار می کشند یا در 15 سال گذشته سیگار را ترک کرده اند با انجام سی تی اسکن ریه با دوز اشعه کم با کاهش مرگ و میر مرتبط با سرطان همراه است.

هنگامی که یک ندول تشخیص داده شد، می توان از ویژگی های اختصاصی رادیوگرافی و بالینی در مدل های معتبر طبقه بندی ریسک برای ارزیابی احتمال بدخیمی و برنامه ریزی درمان استفاده کرد.

ندول‌های ریوی جامد کمتر از 6 میلی‌متر در بیماران در معرض خطر بالا نیاز به پیگیری با تصویربرداری را دارند و ندول‌های بین 6 تا 8 میلی‌متر باید در عرض 12 ماه مجدداً ارزیابی شوند، و بر اساس خطر بدخیمی و مشارکت بیمار و پزشک برنامه ریزی درمانی شود.

برای ندول‌های جامد 8 میلی‌متری یا بیشتر و خطر بالای بدخیمی باید ارزیابی عملکردی با PET و سی تی اسکن، بیوپسی غیرجراحی و برداشتن ندول در نظر گرفته شود.

ندول های نیمه جامد خطر بیشتری برای سرطان دارند و باید برای مدت طولانی تری با تصویربرداری پیگیری شوند.

ارتباط مستقیم پزشک و بیمار، تصمیم گیری بالینی برپایه پرونده الکترونیک سلامت، و الگوریتم های درمانی مبتنی بر راهنمای بالینی و گزارش های رادیولوژی زمینه ساز افزایش هماهنگی با دستورالعمل های تشخیصی و درمانی موجود است.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • غربالگری سالانه سرطان ریه با انجام سی تی اسکن با دوز اشعه کم در بزرگسالان 50 تا 80 ساله که سابقه مصرف روزانه یک پاکت برای 20 سال را دارند و در حال حاضر سیگار می‌کشند یا در 15 سال گذشته آن را ترک کرده‌اند، توصیه می‌شود.
  • سی تی اسکن قفسه سینه با مقاطع نازک باید برای بیماران مبتلا به ندول های ریوی که در رادیوگرافی قفسه سینه تشخیص داده شده و نمی توانند به وضوح به عنوان خوش خیم طبقه بندی شوند، انجام شود.
  • یک ابزار تصمیم گیری بالینی معتبر باید در بیماران مبتلا به ندول های ریوی برای تعیین احتمال بدخیمی (خطر بالا، بیشتر از 65٪، خطر متوسط، 5٪ تا 65٪، و کم خطر، کمتر از 5٪) و برنامه ریزی درمان استفاده شود.
  • ارتباط مستقیم با بیماران، تصمیم گیری بالینی برپایه پرونده الکترونیک سلامت، و الگوریتم های درمانی مبتنی بر راهنمای بالینی و رادیولوژی، هماهنگی با دستورالعمل های مربوط به تشخیص و درمان گره های ریوی را بهبود می بخشد.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اختلال استرس پس از سانحه (تروما): ارزیابی و درمان

اختلال استرس پس از سانحه (تروما): ارزیابی و درمان

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)  شایع است، با شیوع مادام العمر تقریباً 6٪.

PTSD ممکن است حداقل یک ماه پس از یک رویداد آسیب زا که تهدید به مرگ یا آسیب به تمامیت بدنی است ایجاد شود، اگرچه علائم اولیه ممکن است نشان دهنده یک اختلال استرس حاد باشد.

علائم معمولاً شامل افکار مزاحم مرتبط با تروما (سانحه)، رفتارهای اجتنابی، تغییرات منفی در شناخت یا خلق و خو و تغییرات در برانگیختگی و واکنش پذیری است.

ارزیابی آسیب های گذشته در بیماران مبتلا به اضطراب یا سایر بیماری های روانپزشکی ممکن است به تشخیص و درمان PTSD کمک کند.

کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم، بازنگری متن معیارهای تشخیصی را ارائه می دهد، و چک لیست PTSD برای DSM-5 از این معیارهای تشخیصی برای کمک به پزشکان در تشخیص PTSD و تعیین شدت استفاده می کند.

درمان خط اول PTSD شامل روان درمانی، مانند درمان رفتاری شناختی متمرکز بر تروما است.

دارودرمانی برای بیمارانی که پس از روان درمانی دارای علائم باقیمانده هستند یا نمی توانند یا نمی خواهند به روان درمانی دسترسی داشته باشند مفید است.

مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (به عنوان مثال، فلوکستین، پاروکستین و سرترالین) و مهارکننده بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین (ونلافاکسین) به طور موثر علائم اولیه PTSD را درمان می‌کنند.

افزودن دارو درمانی دیگر، مانند داروهای ضد روان پریشی غیر معمول یا توپیرامات، ممکن است برای علائم باقیمانده مفید باشد.

بیماران مبتلا به PTSD اغلب دچار اختلال خواب مرتبط با برانگیختگی بیش از حد یا کابوس می شوند.

پرازوسین برای درمان اختلال خواب مرتبط با PTSD موثر است.

پزشکان باید بیماران مبتلا به PTSD را برای تست آپنه انسدادی خواب معرفی کنند زیرا بسیاری از بیماران مبتلا به اختلال خواب مرتبط با PTSD این وضعیت را دارند.

بیماری های روانپزشکی، به ویژه اختلالات خلقی و مصرف مواد، در PTSD شایع هستند و بهتر است همزمان درمان شوند.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • برای درمان PTSD به همه بیماران، روان درمانی متمرکز بر تروما ارائه دهید.
  • درمان دارویی PTSD را زمانی در نظر بگیرید که بیماران قادر نیستند یا نمی خواهند روان درمانی را دنبال کنند یا زمانی که بیماران پس از روان درمانی علائم باقیمانده ای دارند.
  • از آنجایی که مشخص شده است که مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و مهارکننده‌های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین مؤثرترین درمان دارویی برای PTSD هستند، تجویز فلوکستین، پاروکستین، سرترالین و ونلافاکسین را در نظر بگیرید.
  • استفاده از پرازوسین را برای کابوس های شبانه مرتبط با تروما در بیماران مبتلا به PTSD در نظر بگیرید.
  • غربالگری همه بیماران مبتلا به PTSD از نظرآپنه انسدادی خواب را در نظر بگیرید و در صورت لزوم درمان کنید.
  • اگرچه اختلالات سلامت رفتاری همزمان (مانند افسردگی، مصرف مواد) در بیماران مبتلا به PTSD رایج است، اجازه ندهید تشخیص اختلالات اضافی مانع از درمان PTSD شود.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

سندرم تخمدان پلی کیستیک: پرسش ها و پاسخ های رایج

سندرم تخمدان پلی کیستیک: پرسش ها و پاسخ های رایج

سندرم تخمدان پلی کیستیک شایع ترین بیماری غدد درون ریز است که زنان در سنین باروری را تحت تاثیر قرار می دهد.

پاتوفیزیولوژی پیچیده آن شامل عوامل ژنتیکی و محیطی است که به مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به این بیماری کمک می کند.

تشخیص اساساً بالینی است، بر اساس وجود حداقل دو مورد از سه معیار: کاهش تخمک گذاری، افزایش آندروژن و تخمدان پلی کیستیک در سونوگرافی.

اغلب با هیرسوتیسم، آکنه، قاعدگی بدون تخمک گذاری، اختلال قند خون، دیس لیپیدمی، چاقی و افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و بدخیمی های حساس به هورمون (مانند افزایش حداقل دو برابری خطر سرطان آندومتر) همراه است.

اصلاح سبک زندگی، از جمله محدودیت کالری و افزایش فعالیت بدنی، اساس درمان است.

تصمیمات درمانی بعدی به تمایل بیمار برای بارداری بستگی دارد.

در بیمارانی که نمی خواهند باردار شوند، داروهای ضد بارداری خوراکی خط اول درمان برای بی نظمی های قاعدگی و عوارض پوستی مانند هیرسوتیسم و آکنه است.

آنتی آندروژن هایی مانند اسپیرونولاکتون اغلب به عنوان عوامل خط دوم به داروهای ضد بارداری خوراکی اضافه می شوند.

در بیمارانی که می خواهند باردار شوند، درمان خط اول لتروزول برای القای تخمک گذاری است.

متفورمین اضافه شده به مدیریت سبک زندگی، درمان خط اول برای بیماران مبتلا به عوارض متابولیک مانند مقاومت به انسولین است.

بیماران مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک در معرض افزایش خطر افسردگی و آپنه انسدادی خواب هستند و غربالگری توصیه می شود.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • همه بیماران غیرباردار مشکوک به سندرم تخمدان پلی کیستیک باید از نظر اختلال عملکرد تیروئید، هیپرپرولاکتینمی و هیپرپلازی مادرزادی آدرنال غیرکلاسیک ارزیابی شوند.
  • بیماران را می توان حداقل سه ماه پس از توقف مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی از نظر هیپرآندروژنیسم به روش بیوشیمیایی بررسی کرد.
  • همه بیماران مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک باید از نظر ناهنجاری های متابولیک (مانند دیس لیپیدمی، فشار خون بالا، اختلال قند خون) ارزیابی شوند.
  • یک رژیم غذایی با کالری محدود برای تمام بیماران مبتلا به سندروم تخمدان پلی نیستیک که دارای اضافه وزن هستند توصیه می شود.
  • متفورمین در دوز روزانه 1500 میلی گرم یا بیشتر باید به بیماران مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک و ناهنجاری های متابولیک (به عنوان مثال، اختلال قند خون، دیس لیپیدمی) تجویز شود.
  • پیشگیری از بارداری هورمونی (به عنوان مثال، داروهای ضد بارداری خوراکی) باید به عنوان درمان اولیه برای بی نظمی چرخه قاعدگی، هیرسوتیسم و آکنه در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک که نمی خواهند باردار شوند استفاده شود.
  • لتروزول خط اول درمان دارویی برای بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک است که به دنبال القای تخمک گذاری هستند.

منبع

دکتر بابک قله باغی

ادامه مطلب

گلوکوم: تشخیص و درمان

گلوکوم: تشخیص و درمان

گلوکوم (آب سیاه) گروهی از اختلالات چشمی است که مشخصه آن زوال تدریجی عصب بینایی است و می تواند منجر به از دست دادن بینایی شود.

گلوکوم با زاویه باز اولیه شایع ترین شکل است و خطر ابتلا به آن با افزایش سن، سابقه خانوادگی گلوکوم، دیابت نوع 2، افت فشار خون، کم کاری تیروئید، آپنه انسدادی خواب، بیماری قلبی عروقی و نزدیک بینی افزایش می یابد.

بیش از نیمی از بیماران تشخیص داده نمی شوند زیرا تشخیص اغلب نیاز به نظارت و معاینه چشم در طول سال ها برای ثبت تغییرات نشان دهنده دارد.

این تغییرات شامل نسبت کاپ به دیسک 0.3 یا بیشتر، فشار داخل چشمی بیش از 21 میلی متر جیوه در تونومتری، نقص لایه فیبر عصبی شناسایی شده در توموگرافی همگرایی نوری، و نقص میدان بینایی قابل تکرار است.

داروهای موضعی کاهش دهنده فشار داخل چشم و ترابکولوپلاستی لیزری انتخابی، خط اول درمان برای گلوکوم با زاویه باز اولیه هستند.

اگرچه غربالگری گلوکوم در جمعیت بزرگسال عمومی توصیه نمی شود، ولی پزشکان مراقبت های اولیه می توانند با شناسایی بیماران دارای عوامل خطر و ارجاع آنها برای ارزیابی توسط متخصص چشم، به کاهش از دست دادن بینایی مرتبط با آن کمک کنند.

پزشکان مراقبت های اولیه باید پیروی از مصرف دارو را تشویق کنند و موانع درمان را شناسایی کنند.

نوع دیگرگلوکوم با زاویه بسته است که در آن جریان زلالیه مسدود می شود.

گلوکوم زاویه بسته می تواند به طور حاد با اتساع مردمک رخ دهد که یک اورژانس چشم پزشکی است.

هدف از درمان گلوکوم حاد زاویه بسته کاهش سریع فشار داخل چشم با دارو یا جراحی، سپس جلوگیری از عود انسداد جریان مایع زلالیه با یک روش چشم پزشکی قطعی است.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • کاهش فشار داخل چشم تنها درمانی است که برای متوقف کردن یا کند کردن پیشرفت کاهش بینایی در گلوکوم با زاویه باز اولیه ثابت شده است.
  • ترابکولوپلاستی انتخابی با لیزر یک درمان خط اول برای گلوکوم با زاویه باز اولیه است.
  • شواهد کافی برای توصیه به غربالگری گلوکوم در جمعیت بالغ عمومی وجود ندارد.
  • پزشکان مراقبت های اولیه باید از بیماران در مورد موانع پایبندی به داروهای گلوکوم بپرسند و استفاده از یادآورهای خودکار را تشویق کنند.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

 

ادامه مطلب