آخـریــن مطالب



آنچه باید درباره شکستگی لگن بدانید: آموزش همگانی

آنچه باید درباره شکستگی لگن بدانید: آموزش همگانی

شکستگی لگن چیست؟

شکستگی کلمه دیگری برای نوعی شکستگی استخوان است. شکستگی لگن شکستگی در بالای استخوان ران پا است. شکستگی لگن در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد، اما بیشتر در اثر زمین خوردن در افراد مسن رخ می دهد. شکستگی لگن در زنان شایع تر است. در افراد مبتلا به استخوان های ضعیف ناشی از پوکی استخوان شایع تر است.

 

علائم چیست؟

درد در ناحیه لگن یا کشاله ران شایع ترین علامت است. درد معمولا با حرکت مفصل ران بدتر می شود. اکثر مردم نمی توانند راه بروند زیرا خیلی درد دارند.

 

چگونه در بیمارستان درمان می شود؟

ابتدا تیم پزشکی دارویی برای کنترل درد به شما می دهد. اکثر بیماران مبتلا به شکستگی لگن به جراحی نیاز خواهند داشت که معمولاً شامل قرار دادن پین‌ها، میله‌ها یا صفحات فلزی برای نگه داشتن استخوان شکسته در کنار هم است. برخی از بیماران به جراحی تعویض مفصل ران نیاز خواهند داشت که به بیمار یک لگن مصنوعی فلزی می دهد. نوع جراحی به نوع شکستگی، محل دقیق و سن و سلامت شما بستگی دارد.

 

بعد چه اتفاقی می افتد؟

بهبودی پس از جراحی لگن یک فرآیند طولانی است. ممکن است چند روز پس از جراحی در بیمارستان بمانید.

شما نیاز به توانبخشی با فیزیوتراپی دارید. گاهی اوقات این می تواند در خانه انجام شود، اما بسیاری از بیماران باید چندین هفته در یک بیمارستان توانبخشی بمانند. هدف این است که شما حرکت کنید تا بتوانید به فعالیت عادی بازگردید.

پزشک شما را از نظر پوکی استخوان بررسی می کند که اگر آن را داشته باشید، باید دارو مصرف کنید تا استخوان هایتان قوی تر شود.

 

چگونه می توان از شکستگی لگن جلوگیری کرد؟

می توانید کارهایی انجام دهید تا احتمال شکستگی های دیگر کمتر شود.

از نظر بدنی فعال بمانید. از فیزیوتراپ خود بپرسید که چه کاری باید انجام دهید.

در صورت نیاز از دارو برای درمان پوکی استخوان استفاده کنید.

از پزشک خود بخواهید که یک بررسی ایمنی منزل را ترتیب دهد تا مطمئن شود شرایطی در خانه شما وجود ندارد که احتمال افتادن و شکستگی مجدد لگن شما را افزایش دهد.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

چه موقع آنتی بیوتیک ها می توانند به عفونت های تنفسی فوقانی کمک کنند؟ : آموزش همگانی

چه موقع آنتی بیوتیک ها می توانند به عفونت های تنفسی فوقانی کمک کنند؟ : آموزش همگانی

آنتی بیوتیک چیست؟

آنتی بیوتیک ها داروهایی هستند که می توانند با برخی از عفونت ها مبارزه کنند یا از آن جلوگیری کنند. عفونت ها توسط دو نوع میکروب ایجاد می شوند: باکتری ها و ویروس ها.

 

چه زمانی به آنتی بیوتیک نیاز دارم؟

برای جلوگیری از عفونت ناشی از باکتری، مانند گلودرد استرپتوکوکی و برخی از عفونت های سینوس و گوش، به آنتی بیوتیک نیاز دارید.

آنتی بیوتیک ها در برابر عفونت های ناشی از ویروس کار نمی کنند. ویروس ها علت بیشتر سرفه ها، سرماخوردگی ها، گلودردها و عفونت های سینوسی هستند. هنگامی که عفونت ویروسی دارید، از پزشک خود بپرسید که چه کاری می توانید انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید.

 

آنتی بیوتیک ها چگونه کار می کنند؟

آنتی بیوتیک ها میکروب های ضعیف تر را در اولین بار مصرف از بین می برند. در ابتدا احساس بهتری خواهید داشت. با این حال، میکروب های قوی تر هنوز زنده هستند. اگر مصرف این داروها را خیلی زود قطع کنید (به محض اینکه احساس بهتری پیدا کردید)، میکروب های قوی تر می توانند به رشد خود ادامه دهند و آنتی بیوتیک دیگر اثری نخواهد داشت.

 

مقاومت آنتی بیوتیکی چیست؟

میکروب‌هایی که با آنتی‌بیوتیک‌ها از بین نمی‌روند، گاهی اوقات وقتی میکروب‌های ضعیف‌تر از بین می‌روند، می‌توانند دوباره فعال شوند. این مقاومت آنتی بیوتیکی نامیده می شود. زمانی که شما یک دارو را بارها و بارها مصرف می کنید یا پس از مصرف این داروها میکروب ها در بدن شما باقی می مانند، ممکن است این اتفاق بیفتد.

اگر عفونت با میکروب مقاومی دارید ممکن است نیاز به درمان با آنتی بیوتیک قوی تری داشته باشید. برخی از انواع باکتری های مقاوم به قدری قوی هستند که هیچ آنتی بیوتیکی کار نمی کند.

 

چگونه می توانم از مقاومت آنتی بیوتیکی جلوگیری کنم؟

از آنتی بیوتیک ها فقط زمانی استفاده کنید که پزشک آنها را تجویز کند. این داروها را با دیگران به اشتراک نگذارید. آنتی بیوتیک های خود را دقیقا همانطور که پزشک به شما گفته است مصرف کنید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اختلال سطح خونی پتاسیم: آموزش همگانی

اختلال سطح خونی پتاسیم: آموزش همگانی

پتاسیم چیست؟

پتاسیم یک ماده معدنی است که به عملکرد صحیح سلول های بدن کمک می کند. سازمان جهانی بهداشت رژیم غذایی غنی از پتاسیم را برای اکثر بزرگسالان سالم توصیه می کند. شما می توانید پتاسیم را از خوردن بیشتر میوه ها، سبزیجات، گوشت و ماهی دریافت کنید. غذاهایی که پتاسیم زیادی دارند عبارتند از: لوبیا، تخمه آفتابگردان، پسته، سیب زمینی، میوه های خشک، موز، اسفناج و سویا. برخی از افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه باید از رژیم غذایی کم پتاسیم استفاده کنند. در مورد نیازهای خاص خود با پزشک خود صحبت کنید.

چه چیزی می تواند باعث کاهش بیش از حد پتاسیم شود؟

شما می توانید مقدار زیادی پتاسیم را در ادرار یا مدفوع از دست بدهید. این می تواند با مصرف برخی داروها، مانند دیورتیک ها ("قرص های ادرار آور" برای درمان فشار خون بالا) یا اگر اسهال یا استفراغ دارید، رخ دهد. بسیاری از افراد در رژیم غذایی خود پتاسیم کافی دریافت نمی کنند.

 

چه چیزی می تواند باعث افزایش بیش از حد پتاسیم شود؟

برخی داروها می توانند باعث افزایش سطح پتاسیم شوند از جمله مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسی که برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شوند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن نمونه دیگری هستند. مشکلات کلیوی نیز ممکن است باعث شود پتاسیم بیش از حد در بدن شما وجود داشته باشد.

 

چگونه بفهمم که مشکل پتاسیم دارم؟

پزشک می تواند از شما سوالاتی در مورد سلامتی شما بپرسد و پتاسیم را با آزمایش خون اندازه گیری کند. گاهی اوقات از آزمایش های دیگری برای کمک به یافتن علت مشکل استفاده می شود. اکثر مردم هیچ احساس متفاوتی ندارند مگر اینکه پتاسیم آنها بسیار بالا یا بسیار پایین باشد.

 

مشکلات پتاسیم چگونه درمان می شوند؟

اگر دارویی باعث ایجاد مشکل شده است، ممکن است پزشک به شما بگوید که مصرف آن را متوقف کنید یا داروی دیگری مصرف کنید. برای پتاسیم کم، ممکن است نیاز به مصرف مکمل های پتاسیم داشته باشید. اگر پتاسیم شما بیش از حد بالا باشد، ممکن است پزشک به شما دارویی بدهد تا از شر پتاسیم اضافی خلاص شوید.

اگر سطح پتاسیم شما به طور خطرناکی بالا یا پایین است یا احساس بیماری می کنید، ممکن است پزشک به شما بگوید که به اورژانس بروید یا در بیمارستان بستری شوید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اختلالات گیجگاهی فکی: آموزش همگانی

اختلالات گیجگاهی فکی: آموزش همگانی

اختلالات گیجگاهی فکی چیست؟

اختلالات گیجگاهی فکی بر فک و ماهیچه هایی که برای جویدن و باز کردن دهان استفاده می کنید تأثیر می گذارد. آنها گاهی اوقات به اشتباه مشکلات مفصل گیجگاهی فکی نامیده می شوند، اما در حقیقت مشکل فقط در مفصل نیست.

 

چه چیزی باعث آنها می شود؟

اختلالات گیجگاهی فکی می تواند در اثر آسیب به فک، سر یا گردن ایجاد شود. ساییدن یا فشردن دندان ها، آرتریت در مفصل فک، دررفتگی یا شکستگی فک، الگوی گاز گرفتن غیرطبیعی، یا سایر مواردی که به مفصل فک فشار وارد می کند، می تواند باعث آن شود. شرایط خاصی مانند آرتریت نیز می تواند باعث ایجاد آنها شود. افسردگی، اضطراب و درد مزمن ممکن است با اختلال گیجگاهی فکی همراه باشد.

 

علائم چیست؟

شایع ترین علامت درد در اطراف مفصل فک است، به خصوص هنگام باز یا بسته شدن دهان. درد معمولا فقط در یک طرف احساس می شود. علائم دیگر می تواند شامل درد گردن و شانه، سردرد، محدودیت حرکت فک و صدای تق تق در هنگام جویدن یا باز کردن دهان باشد.

اگر فکر می کنید ممکن است اختلال گیجگاهی فکی داشته باشید با پزشک خود صحبت کنید. آنها در مورد سابقه پزشکی و دندانپزشکی شما می پرسند و فک، سر و گردن شما را معاینه می کنند. معمولا نیازی به انجام تصویربرداری نیست.

 

درمان چگونه است؟

آرام نگه داشتن فک و اجتناب از حرکت بیش از حد فک (مانند جویدن آدامس) اولین چیزهایی است که باید امتحان کنید. پزشک ممکن است داروهایی برای کاهش تورم یا شل کردن عضلات شما تجویز کند. اگر اینها کمکی نکرد، ممکن است لازم باشد به جراح دهان مراجعه کنید. آنها ممکن است به شما یک محافظ دهان بدهند تا از دندان قروچه در شب جلوگیری کنید. اکثر افراد نیازی به جراحی ندارند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

سنگ لوزه: آموزش همگانی

سنگ لوزه: آموزش همگانی

سنگ لوزه چیست؟

سنگ لوزه ها توده های کوچکی از مواد سخت هستند که در لوزه ها تشکیل می شوند. سنگ لوزه ها معمولا دردناک یا مضر نیستند اما می توانند باعث بوی بد دهان شوند.

 

علائم سنگ لوزه چیست؟

برخی از سنگ های لوزه هیچ علامتی ایجاد نمی کنند. اگر علائمی دارید، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

بوی بد دهان

سرفه

گوش درد

احساس اینکه چیزی در گلوی شما گیر کرده است

گلو درد

سنگ های کوچک سفید یا زرد در گلوی شما که ممکن است تف کنید

عفونت های گلو که به سختی با آنتی بیوتیک درمان می شوند

 

سنگ لوزه چگونه تشخیص داده می شود؟

سنگ‌های لوزه زمانی تشخیص داده می‌شوند که پزشک یا دندان‌پزشک آن‌ها را در حین نگاه کردن به گلوی شما ببیند. آنها ممکن است در عکس اشعه ایکس یا اسکن که شما به دلیل دیگری انجام می دهید دیده شوند.

 

درمان سنگ لوزه چیست؟

سنگ لوزه ها معمولاً بدون درمان خود به خود می ریزند. می‌توانید با مسواک زدن منظم و غرغره کردن با آب نمک گرم (یک قاشق چای‌خوری نمک با یک لیوان آب) به دفع سنگ‌ها کمک کنید. شما نیازی به آنتی بیوتیک ندارید.

 

آیا بیرون آوردن لوزه هایم مانع از ابتلا به سنگ لوزه می شود؟

اگر سنگ لوزه شما را آزار می دهد، با پزشک خانواده خود صحبت کنید. ممکن است شما را به یک پزشک گوش، حلق و بینی ارجاع دهند. آنها می توانند در مورد مراحل بعدی درمان، که ممکن است شامل جراحی باشد، صحبت کنند.

 

چگونه می توانم از سنگ لوزه جلوگیری کنم؟

مرتب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. حتما جلو و پشت زبان خود را مسواک بزنید.

بعد از غذا با آب نمک غرغره کنید

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

تونسیلیت (گلودرد استرپتوکوکی): آموزش همگانی

تونسیلیت (گلودرد استرپتوکوکی): آموزش همگانی

گلودرد استرپتوکوکی چیست؟

گلودرد استرپتوکوکی عفونت لوزه ها است که بافتی در پشت گلو هستند. این بیماری توسط نوع خاصی از باکتری ها (استرپتوکوک بتا همولیتیک گروهA  ایجاد می شود. این بیماری بیشتر در کودکان سه تا ۱۵ ساله دیده می شود.

 

علائم چیست؟

ممکن است تب، گلودرد، قرمز گلو با لکه های سفید یا زرد داشته باشید. ممکن است غدد لنفاوی روی گردن و زیر فک متورم شده باشند. اگر سرفه، قرمزی چشم و آبریزش بینی دارید، احتمال ابتلا به گلودرد استرپتوکوکی کمتر است.

 

چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک از شما سوالاتی می پرسد تا ببیند آیا در معرض خطر هستید یا خیر. آنها احتمالاً به گلوی شما نگاه می کنند و گردن شما را لمس می کنند. اگر پزشک فکر می کند که شما این بیماری را دارید، ممکن است شما را برای آزمایش باکتری بفرستد. آزمایش سریع استرپتوکوکی در همان روز نتیجه می دهد و نتیجه کشت معمولاً در دو روز آماده می شود.

 

آیا به آنتی بیوتیک نیاز دارم؟

گلودرد استرپتوکوکی معمولاً طی سه تا پنج روز به خودی خود بهبود می یابد. آنتی بیوتیک ها می توانند از انتقال آن به افراد دیگر جلوگیری کنند و از عوارض جلوگیری کنند. با این حال، عوارض حتی بدون آنتی بیوتیک نیز بعید است. اگر آنتی بیوتیک مصرف می کنید، ممکن است یک روز زودتر از زمانی که آن را مصرف نکرده باشید، احساس بهتری داشته باشید.

 

چه درمان های دیگری برای گلودرد استرپتوکوکی می توانم انجام دهم؟

می توانید مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن و ایبوپروفن مصرف کنید. نوشیدن چای داغ و عسل و غرغره آب نمک می تواند به بهبود گلودرد شما کمک کند.

 

آیا خانواده من نیاز به درمان دارند؟

اگر فردی در خانه شما علائم گلودرد استرپتوکوکی را دارد، باید آزمایش شود. فقط افرادی که از نظر باکتری مثبت هستند نیاز به درمان دارند.

 

چه زمانی احساس بهتری خواهم داشت؟

اکثر افراد 24 ساعت پس از شروع آنتی بیوتیک احساس بهتری پیدا می کنند. اکثر افرادی که آنتی بیوتیک مصرف نمی کنند ظرف سه تا پنج روز احساس بهتری دارند. شما می توانید 24 ساعت پس از شروع آنتی بیوتیک به مدرسه یا سر کار برگردید.

 

چه زمانی باید با پزشکم تماس بگیرم؟

اگر علائم شما در عرض سه روز بهتر نشد، با پزشک خود تماس بگیرید. اگر بعد از مصرف آنتی بیوتیک دچار جوش یا مشکل تنفسی بشوید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. گاهی اوقات به آنتی بیوتیک دیگری نیاز است یا ممکن است عفونت دیگری به غیر از گلودرد استرپتوکوکی داشته باشید. اگر احساس بهتری دارید، معمولاً نیازی به ویزیت بعدی نیست.

 

آیا بیرون آوردن لوزه هایم مانع از ابتلای دوباره به گلودرد استرپتوکوکی می شود؟

اگر عفونت گلو زیاد باشد ممکن است کمک کند. جراحی فقط برای افراد خاصی توصیه می شود.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

بیماری های شایع پوست در افراد با پوست تیره: آموزش همگانی

بیماری های شایع پوست در افراد با پوست تیره: آموزش همگانی

درماتوز پاپولوزا سیاه چیست؟

درماتوز پاپولوزا سیاه، برجستگی های کوچک، صاف و تیره روی پوست هستند. برجستگی ها معمولاً دردناک نیستند و خارش ندارند. مضر نیستند. آنها بیشتر روی صورت هستند اما می توانند روی سینه و پشت نیز باشند. هم مردان و هم زنان می توانند به این برآمدگی ها مبتلا شوند. ممکن است در اوایل بزرگسالی ظاهر شوند و با گذشت زمان بر تعداد آنها افزوده شود. علت درماتوز پاپولوزا سیاه ناشناخته است، اما اگر یکی از اعضای خانواده شما به آن مبتلا باشد، احتمال ابتلا به آن بیشتر است. در صورت ابتلا به آن نیازی به درمان ندارید و هیچ راهی برای پیشگیری از آن وجود ندارد.

 

پسودوفولیکولیت باربا چیست؟

برجستگی های کوچکی روی پوست هستند که در مناطقی که مو تراشیده یا کنده شده است (مانند صورت، زیر بغل، موهای ناحیه تناسلی) ایجاد می شود. گاهی اوقات به آنها برآمدگی تیغ می گویند. آنها می توانند حساس و قرمز باشند.

افرادی که موهایشان فر شده است بیشتر در معرض این برآمدگی ها هستند. برجستگی ها را می توان با کرم ها درمان کرد. گاهی اوقات در صورت وجود عفونت از داروهای خوراکی استفاده می شود. توقف کامل حذف موهای زائد بهترین راه برای پیشگیری از این عارضه است. اگر مجبور به اصلاح هستید، به جای تیغ دستی از ماشین برقی استفاده کنید. از پزشک خود در مورد راه های دیگر برای توقف رشد مو، مانند کاهش موهای زائد با لیزر، سوال کنید.

 

آکنه کلوئیدالیس چیست؟

آکنه باعث ایجاد برجستگی های کوچک و بزرگ در پشت پوست سر می شود. مردان بیشتر از زنان به آنها مبتلا می شوند. برجستگی ها همرنگ پوست شما هستند و می توانند خارش، حساس یا چرک در داخل خود داشته باشند. برخی از برجستگی ها ممکن است با گذشت زمان بزرگتر شوند. موها ممکن است در جایی که برآمدگی ها هستند ریزش کنند. درمان شامل کرم ها و داروهای خوراکی است. این حالت مضر نیست.

 

کلوئید چیست؟

کلوئیدها زخم های صاف، براق و ضخیم روی پوست شما هستند. ممکن است دردناک یا خارش داشته باشند. آنها می توانند ماه ها یا سال ها پس از آسیب رساندن به پوست شما یا پس از انجام خالکوبی یا سوراخ کردن رخ دهند. اگر یکی از این اسکارها را دارید، به احتمال زیاد دیگری را نیز خواهید داشت. ممکن است برای نرم و صاف کردن جای زخم به یک تزریق دارو نیاز داشته باشید. ممکن است نیاز به لیزر درمانی یا جراحی باشد. کلوئیدها می توانند پس از برداشتن جراحی عود کنند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اوتیت حاد خارجی (گوش شناگر): آموزش همگانی

اوتیت حاد خارجی (گوش شناگر): آموزش همگانی

اوتیت حاد خارجی چیست؟

اوتیت حاد خارجی عفونت مجرای گوش است. از آنجایی که مجرای گوش گرم و تاریک است، باکتری ها (میکروب ها) و قارچ ها می توانند رشد کنند و باعث عفونت شوند.

اوتیت حاد خارجی با عفونت گوش دیگری به نام اوتیت میانی که قسمت میانی گوش را تحت تاثیر قرار می دهد متفاوت است.

اوتیت حاد خارجی ممکن است خیلی سریع ایجاد شود.

 

علت اوتیت حاد خارجی چیست؟

این بیماری در شناگران رایج است، اما زمانی که آب با دوش گرفتن یا حمام کردن به کانال گوش وارد می شود نیز ممکن است رخ دهد.

هر چیزی که به مجرای گوش آسیب برساند می تواند منجر به اوتیت خارجی حاد شود. تمیز کردن مجرای گوش می تواند موم محافظ را از بین ببرد. فروکردن اشیایی در مجرای گوش مانند انگشت، سواب پنبه‌ای، سنجاق یا گیره‌های کاغذ می‌تواند به مجرای گوش آسیب برساند و خطر عفونت را افزایش دهد.

بیماری‌های پوستی مانند اگزما یا پسوریازیس که سایر نواحی بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهند نیز می‌توانند در کانال گوش رخ دهند و به اوتیت حاد خارجی منجر شوند.

 

علائم و نشانه ها چه هستند؟

گوش درد علامت اصلی است. ممکن است شدید باشد. اغلب زمانی که گوش خارجی کشیده یا فشار داده می شود بدتر می شود. گوش ممکن است خارش یا ترشح داشته باشد که می تواند زرد، زرد مایل به سبز یا بد بو باشد. ممکن است گوش شما پر باشد و صداها را نامفهوم بشنوید. تب غیر معمول است.

 

اوتیت حاد خارجی چگونه درمان می شود؟

اکثر موارد با قطره گوش آنتی بیوتیک درمان می شوند.

گاهی اوقات به قرص های آنتی بیوتیک نیاز است.

گوش درد ممکن است با استامینوفن یا سایر داروهای مسکن بدون نسخه درمان شود.

اگر مجرای گوش بسیار متورم باشد، استفاده از قطره های گوش را دشوار می کند. پزشک شما ممکن است یک اسفنج کوچک به نام فتیله گوش را وارد کانال کند تا به رسیدن دارو به داخل گوش کمک کند.

 

چگونه باید از قطره گوش استفاده کنم؟

به پهلو دراز بکشید تا گوش دردناک رو به سقف باشد. در صورت امکان، از شخص دیگری بخواهید تعداد قطره های توصیه شده توسط پزشک را در کانال گوش شما بریزد. در غیر این صورت باید از قطره کافی برای پر کردن کانال استفاده کنید. گرم کردن ظرف دارو با قرار دادن آن بین دستان خود برای رساندن دارو به دمای اتاق قبل از استفاده از قطره ممکن است به شما کمک کند هنگام ریختن قطره در مجرای گوش احساس سرگیجه نداشته باشید.

پس از استفاده از قطره گوش، سه تا پنج دقیقه در این حالت بمانید. این اجازه می دهد تا زمان کافی برای ورود قطرات به کانال گوش وجود داشته باشد. استفاده از ساعت می تواند کمک کننده باشد.

برای کمک به رسیدن قطرات به کانال، از حرکت آرام گوش به سمت عقب استفاده کنید.

سعی کنید تا زمانی که گوش هنوز دردناک است خودتان آن را تمیز نکنید زیرا این امر می تواند منجر به تحریک یا آسیب بیشتر کانال شود (به عبارت دیگر، از تمیز کردن با انگشتان و سواب های نخی خودداری کنید).

اگر پزشک برای کمک به ورود قطرات به داخل کانال، فتیله ای قرار داد، ممکن است فتیله به خودی خود بیفتد. این نشانه خوبی است و نشان می دهد که تورم در کانال بهتر می شود.

سعی نکنید فتیله ای را که خود به خود بیرون نمی آید را بردارید. اگر فتیله در عرض دو تا سه روز نیفتاد، برای برداشتن آن به پزشک مراجعه کنید.

 

چه مدت باید از قطره گوش استفاده کنم؟ برای کمک به بهبود گوشم چه کنم؟

باید هفت تا 10 روز از قطره گوش استفاده کنید. تا زمانی که علائم شما به مدت سه روز بهبود یابد به مصرف آنها ادامه دهید. بیشتر علائم باید پس از سه روز درمان بهبود یابد.

۷ تا ۱۰ روز پس از استفاده از قطره، گوش های خود را تا حد امکان خشک نگه دارید. به جای دوش گرفتن، بدن را بشویید و از شنا یا سایر ورزش های آبی خودداری کنید (اگر در تیم شنا هستید، از پزشک خود بپرسید که چه زمانی می توانید به شنا برگردید).

چیزی جز داروی تجویز شده را در گوش خود نریزید و قرار ندهید.

 

چگونه می توانم از اوتیت حاد خارجی پیشگیری کنم؟

از قرار دادن هر چیزی در مجرای گوش خود خودداری کنید (مثلاً انگشتان، سواب های پنبه ای یا اشیاء دیگر).

سر خود را از این طرف به سمت دیگر خم کنید تا آب از کانال خارج شود.

گوش ها را تا حد امکان خشک نگه دارید. برای خارج کردن آب گوش از حوله استفاده کنید. استفاده از سشوار با دور کند می تواند به خشک شدن کانال کمک کند.

برای کمک به خشک نگه داشتن مجاری گوش از کلاه حمام استفاده کنید.

از گوش گیرها استفاده نکنید مگر اینکه به خوبی جا بیفتند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

درمان افسردگی با دارو: آموزش همگانی

درمان افسردگی با دارو: آموزش همگانی

داروها چگونه به افسردگی کمک می کنند؟

تصور می شود که آنها با تغییر سطوح مواد شیمیایی طبیعی در مغز شما به نام انتقال دهنده های عصبی کار می کنند. انتقال دهنده های عصبی به سلول های مغز کمک می کنند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و این می تواند احساس شما را تغییر دهد. این داروها می‌توانند به افراد مبتلا به افسردگی خفیف یا متوسط کمک کنند، اما در افرادی که افسردگی جدی‌تری دارند، مؤثرتر هستند. اگر این داروها را هر روز مصرف کنید، بهترین اثر را دارند. اگر آنها را فقط در روزهایی که احساس بدی دارید مصرف کنید، به خوبی کار نمی کنند.

 

چقدر طول می کشد تا کار کنند؟

برخی از افراد پس از چند هفته احساس بهتری پیدا می کنند. برخی دیگر تا هشت هفته احساس بهتری ندارند. به خاطر داشته باشید که تغییرات ممکن است در ابتدا کوچک باشند. برای مثال، ممکن است متوجه شوید که اشتهایتان باز می گردد یا بهتر می خوابید، حتی اگر هنوز هم همین احساس را دارید، صبور باشید و از نزدیک با پزشک خود وضعیت را پیگیری کنید.

 

اگر بعد از هشت هفته تفاوتی متوجه نشدم چه؟

تسلیم نشو! در مورد گزینه های خود با پزشک صحبت کنید. ممکن است به دوز بالاتری از دارو یا داروی دیگری نیاز داشته باشید. بدون مشورت با پزشک خود، دوز دارو را افزایش ندهید یا داروی خود را قطع نکنید.

 

آیا عوارض جانبی دارد؟

عوارض جانبی معمولاً خفیف هستند، مانند سردرد، ناراحتی معده یا اسهال. برخی از افراد ممکن است خواب آلودگی داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است مشکل خواب داشته باشند. در صورت داشتن این عوارض می توانید زمان مصرف دارو را تنظیم کنید. گاهی اوقات با عادت کردن بدن به دارو، این اثرات پس از حدود یک هفته از بین می روند. برخی از داروها کمتر از سایرین عوارض جانبی ایجاد می کنند. اگر این علائم از بین نرفتند با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است لازم باشد داروی دیگری را امتحان کنید.

داروهای افسردگی ممکن است خطر خودکشی را در سه ماه اول درمان افزایش دهند. این احتمال در افراد کمتر از 25 سال بیشتر است. این موضوع را به خانواده و دوستان نزدیک خود بگویید تا به موارد غیرمعمول درباره شما توجه کنند. اگر تغییرات ناگهانی در خلق و خوی خود داشتید، به پزشک مراجعه کنید.

 

آیا این داروها اعتیادآور هستند؟

آنها اعتیادآور نیستند، اما اگر به طور ناگهانی مصرف آنها را قطع کنید، ممکن است عوارض جانبی ناخوشایندی داشته باشید. ممکن است علائم آنفولانزا، مشکلات خواب، حالت تهوع و مشکلات تعادلی داشته باشید. ممکن است احساس "سوزن و سوزن" داشته باشید، یا احساس کنید که کلافه شده اید یا عصبانی هستید. قبل از قطع مصرف دارو با پزشک خود صحبت کنید. اغلب، پزشک به آرامی دوز شما را کاهش می دهد تا زمانی که دیگر داروی خود را مصرف نکنید. پزشکان همچنین ممکن است به آرامی یک دارو را متوقف کنند در حالی که به آرامی داروی دیگری را شروع کنند.

 

آیا چیز دیگری وجود دارد که بتواند به افسردگی من کمک کند؟

بله. با پزشک خود در مورد مشاوره، به خصوص نوعی به نام رفتار درمانی شناختی (CBT) صحبت کنید. احساسات افسرده اغلب به دلیل طرز فکر شما در مورد خود و جهان و نحوه واکنش شما ایجاد می شوند یا بدتر می شوند. رفتار درمانی شناختی به شما کمک می کند تا این افکار و رفتارها را به گونه ای تغییر دهید که به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

فیبرومالژی: آموزش همگانی

فیبرومالژی: آموزش همگانی

فیبرومیالژیا چیست؟

فیبرومیالژیا یک بیماری شایع است که باعث درد در عضلات، مفاصل، رباط ها و تاندون ها می شود. افراد مبتلا به فیبرومیالژیا اغلب احساس خستگی و سفتی می کنند. آنها همچنین ممکن است مشکل خواب داشته باشند و احساس افسردگی کنند. علائم فیبرومیالژیا در هر فردی متفاوت باشد. فیبرومیالژیا تهدید کننده زندگی نیست، اما به طور کامل از بین نمی رود.

 

چه چیزی باعث فیبرومیالژیا می شود؟

به نظر می رسد علت فیبرومیالژیا پردازش غیر طبیعی سیگنال های درد توسط مغز و سیستم عصبی است.

 

دکتر من چگونه متوجه می شود که فیبرومیالژیا دارم؟

هیچ آزمایشی نمی تواند ثابت کند که فیبرومیالژیا دارید. تست های آزمایشگاهی طبیعی و نرمال هستند، حتی اگر هنوز درد دارید. تشخیص زمانی محتمل است که علائم شما با الگوی مناسب مطابقت داشته باشد، اما دلیل دیگری پیدا نشود. هنگامی که پزشک شما را معاینه می کند، ممکن است نقاط دردناک در عضلات و پوست خود داشته باشید. همچنین ممکن است خیلی احساس خستگی کنید و بد بخوابید.

 

فیبرومیالژیا چگونه درمان می شود؟

شما و پزشکتان باید برای درمان فیبرومیالژیا با هم همکاری کنید. درمان باید به کاهش علائم شما کمک کند، اما هیچ درمان قطعی وجود ندارد. پزشک ممکن است برای کمک به خوابیدن و کاهش درد شما دارویی تجویز کند. تغذیه خوب و خواب منظم و ورزش اغلب کمک می کند. ورزش های هوازی سبک مانند شنا یا دوچرخه سواری ثابت می تواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید. شما و پزشکتان می توانید تصمیم بگیرید که کدام نوع ورزش برای شما بهترین است. ورزش ممکن است در ابتدا درد شما را بدتر کند. با این حال، اگر آن را به طور منظم انجام دهید، معمولا کمک می کند. سعی کنید زیاد ورزش نکنید. اگر در روزهایی که احساس خوبی دارید بیش از حد ورزش انجام دهید، ممکن است در نهایت احساس بدتری داشته باشید.

با دارو و ورزش، برخی از افراد بهتر می شوند. برخی دیگر مشاوره یا درمان دارویی را ترجیح می دهند. شما و پزشکتان می توانید تصمیم بگیرید که چه درمانی به شما کمک می کند تا زندگی روزمره خود را بهتر کنید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب