آخـریــن مطالب



درمان سرپایی Covid 19

درمان سرپایی Covid 19

نگرانی از انواع جدید COVID-19 همچنان در حال افزایش است.

دوره کمون، قابلیت انتقال، فرار از سیستم ایمنی و اثربخشی درمان بر اساس انواع آن متفاوت است.

پزشکان باید بدانند که ویژگی‌های گونه‌های غالب، جنبه‌های تشخیص و درمان را تعیین می‌کنند.

روش های آزمایش چندگانه وجود دارد؛ مناسب ترین استراتژی انجام تست بسته به سناریوی بالینی، حساسیت تست، زمان چرخش گونه ویروس و مهارت مورد نیاز برای جمع آوری نمونه متفاوت است.

چند نوع واکسن موجود است و همه افراد شش ماهه به بالا باید تشویق به دریافت واکسن شوند زیرا واکسیناسیون در کاهش بروز و بستری شدن در بیمارستان و مرگ و میر مرتبط با COVID-19 موثر است.

واکسیناسیون همچنین ممکن است بروز عواقب پس از حاد عفونت یعنی کووید طولانی مدت را کاهش دهد.

داروهایی مانند nirmatrelvir/ritonavir را به‌عنوان درمان خط اول برای بیماران واجد شرایطی که مبتلا به کووید-19 تشخیص داده شده‌اند در نظر بگیرید، مگر اینکه محدودیت‌های عرضه آنها وجود داشته باشد.

دستورالعمل‌های مؤسسه ملی بهداشت و مراکز مراقبت بهداشتی محلی را می‌توان برای تعیین واجد شرایط بودن استفاده کرد.

اثرات درازمدت ابتلا به COVID-19 بر سلامتی در دست بررسی است.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • از ویژگی‌های نوع غالب بیماری برای تعیین تشخیص و درمان استفاده کنید، از جمله قابلیت انتقال، زمان قرار گرفتن در معرض تا شروع علائم، فرار از سیستم ایمنی، و اثربخشی درمان.
  • همه افراد جامعه را به دریافت واکسن کووید-19 تشویق کنید تا بستری شدن در بیمارستان و مرگ ناشی از این بیماری کاهش یابد.
  • در مورد خطرات و مزایای واکسیناسیون و درمان با بیماران باردار گفتگو کنید زیرا خطر عوارض بارداری یک نگرانی در مورد COVID-19 است.
  • اطمینان حاصل کنید که همه افراد مشکوک به عفونت SARS-CoV-2 یا کسانی که در معرض اخیر قرار گرفته اند، آزمایش شوند. متخصصان مراقبت های بهداشتی باید زیرساخت موجود و نوع نمونه گیری، زمان چرخش و احتمال پیش آزمون را هنگام تصمیم گیری در مورد روش در نظر بگیرند.
  • درمان دارویی را برای همه بیمارانی که مبتلا به کووید-19 تشخیص داده شده اند و به ویژه برای کسانی که در معرض خطر بیماری شدید هستند در نظر بگیرید. بر اساس ایمنی، اثربخشی و متناسب بودن، nirmatrelvir/ritonavir خوراکی و remdesivir تزریقی خط اول درمان هستند. مولنوپیراویریک درمان خط دوم احتمالی است.
  • همه بیماران را تشویق کنید تا واکسن کووید-19 را برای کاهش بروز عواقب پس از عفونت حاد یعنی کووید طولانی مدت دریافت کنند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

درمان آسم مزمن: پرسش‌ها و پاسخ‌های رایج

درمان آسم مزمن: پرسش‌ها و پاسخ‌های رایج

آسم حدود 10 تا 15 درصد جمعیت را تحت تأثیر قرار می دهد و در بیش از نیمی از بزرگسالان مبتلا به آسم علائم به اندازه کافی کنترل نشده است.

شدت آسم و سطح کنترل آن، باید در هنگام تشخیص ارزیابی شود و در ویزیت های بعدی با استفاده از ابزارهای معتبر مانند تست کنترل آسم یا آپگار آسم (فعالیت‌ها، تداوم علایم، محرک‌ها، داروهای آسم، پاسخ به درمان) ارزیابی شود.

آگونیست‌های بتا2 کوتاه‌اثر داروهای تسکین‌دهنده آسم هستند.

داروهای کنترل کننده شامل کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، آگونیست های بتا2 طولانی اثر، آنتاگونیست های موسکارینی طولانی اثر و آنتاگونیست های گیرنده لکوترین هستند.

درمان معمولاً با کورتیکواستروئیدهای استنشاقی آغاز می‌شود و در صورت کنترل ناکافی علائم، داروهای اضافی یا افزایش دوز باید به‌صورت گام‌به‌گام بر اساس توصیه‌های درمانی برنامه ملی آموزش و پیشگیری آسم یا گایدلاین های بین المللی برای آسم اضافه شود.

درمان نگهدارنده و تسکین دهنده منفرد ترکیبی از کورتیکواستروئید استنشاقی و آگونیست بتا2 طولانی اثر برای درمان های کنترل کننده و تسکین دهنده است.

این درمان برای بزرگسالان و نوجوانان ترجیح داده می شود زیرا در کاهش حملات شدید مؤثر است.

ایمونوتراپی زیر جلدی ممکن است برای کسانی که پنج سال و بالاتر مبتلا به آسم آلرژیک خفیف تا متوسط هستند در نظر گرفته شود. با این حال، ایمونوتراپی زیر زبانی توصیه نمی شود.

بیماران مبتلا به آسم شدید کنترل نشده علیرغم درمان مناسب باید مجددا ارزیابی شوند و برای ارجاع تخصصی در نظر گرفته شوند.

داروهای بیولوژیک ممکن است برای بیماران مبتلا به آسم شدید آلرژیک و ائوزینوفیلیک در نظر گرفته شود.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • افزودن یک آگونیست بتا2 طولانی‌اثر به درمان کورتیکواستروئیدی استنشاقی نسبت به افزودن آنتاگونیست‌های موسکارینی طولانی‌اثر ترجیح داده می‌شود. با این حال، آنتاگونیست های موسکارینی طولانی اثر ممکن است به عنوان درمان سه گانه برای آسم شدید مداوم اضافه شود.
  • درمان ترکیبی با داروهای نگهدارنده و تسکین دهنده تنها درمان ارجح برای آسم متوسط در نوجوانان و بزرگسالان است.
  • ایمونوتراپی زیر جلدی باید به عنوان یک درمان کمکی برای افراد پنج سال و بالاتر مبتلا به آسم آلرژیک خفیف تا متوسط در نظر گرفته شود، اما ایمونوتراپی زیرزبانی توصیه نمی شود.
  • داروی بیولوژیک امالیزومب ممکن است برای کاهش حملات شدید و مصرف کورتیکواستروئید خوراکی در بیماران مبتلا به آسم آلرژیک استفاده شود.
  • آنتاگونیست های اینترلوکین-5 و اینترلوکین-4/13 ممکن است در بیماران مبتلا به آسم شدید و تعداد ائوزینوفیل های خون 300 در میکرولیتر (0.3 × 109 در لیتر) یا بیشتر استفاده شود.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

کمک به اختلالات اضطراب و پانیک: آموزش همگانی

کمک به اختلالات اضطراب و پانیک: آموزش همگانی

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال هراس چیست؟

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال هراس (پانیک) اختلالات سلامت روان هستند که باعث اضطراب یا نگرانی می شوند. همه ما گاهی نگران می شویم یا وحشت می کنیم، اما اگر این احساسات اغلب بر زندگی شما تأثیر بگذارد، ممکن است دچار اختلال اضطراب فراگیر با اختلال هراس شوید.

 

افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر آنقدر در مورد چیزهای روزمره نگران هستند که مانع از عملکرد روزانه آنها می شود. افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر اعلب علائم دیگری نیز دارند مانند:

  • احساس عصبی بودن
  • به راحتی خسته می شود
  • مشکل در تمرکز
  • احساس تحریک پذیری
  • احساس تنش
  • مشکل خواب

 

افراد مبتلا به اختلال هراس حملات پانیک دارند. اینها شامل احساس ناگهانی ترس یا اضطراب است. گاهی اوقات حملات پانیک به دلایلی مانند حضور در یک مکان عمومی شلوغ اتفاق می‌افتد، اما افراد مبتلا به اختلال هراس ممکن است خود به خود دچار حمله پانیک شوند. حملات پانیک شامل حداقل چهار مورد از این علائم است:

  • تپش قلب
  • لرزیدن یا احساس لرزش
  • احساس می کنید نمی توانید نفس بکشید یا در حال خفگی هستید
  • درد قفسه سینه
  • حالت تهوع
  • احساس سرگیجه یا ضعف
  • لرز یا گرگرفتگی
  • بی حسی یا گزگز
  • احساس اینکه بدن یا چیزهای اطراف شما واقعی نیستند
  • ترس از دیوانه شدن یا از دست دادن کنترل
  • ترس از مردن

 

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال هراس چگونه درمان می شوند؟

اگر علائم شما حاکی ازاین بیماری هاست، مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از علائم همچنین می تواند نشانه مشکلات جدی دیگر باشد.

دارو و حفظ سلامت روان یا مشاوره راه های اصلی درمان هستند. بسیاری از مردم زمانی که هم با دارو و هم با مشاوره درمان می شوند بهترین عملکرد را دارند. همچنین ممکن است پزشک به شما بگوید که چگونه از موقعیت هایی اجتناب کنید که باعث وحشت یا اضطراب شما می شود. ایجاد تغییرات در سبک زندگی اغلب مفید است. این تغییرات شامل ورزش بیشتر، نوشیدن قهوه کمتر و خواب بهتر است. به پزشک خود بگویید چه داروهایی مصرف می کنید زیرا برخی از داروها می توانند اضطراب را بدتر کنند.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

چگونه از خود در برابر کنه محافظت کنیم: آموزش همگانی

چگونه از خود در برابر کنه محافظت کنیم: آموزش همگانی

از بین بردن کنه ها و مکان هایی که کنه ها ممکن است وجود داشته باشند بهترین راه برای جلوگیری از بیمار شدن در اثر نیش کنه است. پس از رفتن به خارج از منزل در مکان های دارای کنه، خود و اعضای خانواده را به دقت بررسی کنید تا کنه وجود نداشته باشد. کودکان باید با دقت بیشتری بررسی شوند. از بین بردن درست و سریع کنه ها به کاهش احتمال بیماری کمک می کند.

 

گام هایی برای دور نگه داشتن کنه ها از شما

وقتی بیرون هستید، نمی توانید از همه کنه ها دور بمانید. مواردی وجود دارد که می توانید آنها را انجام دهید:

  • اسپری حشره کش حاوی ماده پرمترین روی چکمه ها و لباس های خود بپاشید. هنگام استفاده از اسپری به ویژه روی پوست کودکان مراقب باشید تا باعث ایجاد بثورات پوستی نشود.
  • لباس‌های رنگ روشن بپوشید، بنابراین دیدن کنه‌ها راحت‌تر می شود.
  • پاهای شلوارتان را داخل جوراب‌هایتان بگذارید تا کنه‌ها زیر لباستان نروند.
  • در صورت امکان چکمه های لاستیکی بلند بپوشید.

 

حذف کنه های چسبیده

از موچین هایی با نوک ریز استفاده کنید یا از انگشتان خود با دستمال کاغذی، حوله کاغذی یا دستکش لاستیکی محافظت کنید. از دست برهنه استفاده نکنید. از گرما، کرم یا سایر محصولات روی کنه استفاده نکنید تا بتوانید به راحتی آن را جدا کنید.

کنه را تا حد امکان به پوست خود نزدیک کنید. با فشار ثابت و یکنواخت به سمت بالا بکشید. کنه را نپیچانید یا تکان ندهید. این ممکن است باعث شود که اجزای نیش کنه پاره شده و در پوست شما باقی بمانند. اگر این اتفاق افتاد، آنها را به حال خود رها کنید و اجازه دهید پوست خود به خود بهبود یابد. پس از برداشتن، محل گزش و دست های خود را با آب و صابون یا ضدعفونی کننده کاملا تمیز کنید. کنه را با انگشتان خود له نکنید.

گزینه های دفع کنه زنده عبارتند از:

  • آن را در ظرف حاوی الکل بگذارید
  • آن را در یک کیسه یا ظرف در بسته بگذارید
  • آن را محکم در دستمال کاغذی بپیچید
  • آن را در توالت بیاندازید

 

در صورت مشاهده علائم عفونت با پزشک خود صحبت کنید. اینها شامل قرمزی محل گزش، لرز، تب، سردرد، درد عضلانی یا مفاصل، احساس خستگی، سرفه، گلودرد و درد قفسه سینه است.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

توده های بیضه

توده های بیضه

توده های کیسه بیضه و بیضه را می توان به طور کلی به دو دسته دردناک شامل پیچ خوردگی بیضه، پیچ خوردگی زائده بیضه و اپیدیدیمیت و بدون درد شامل هیدروسل، واریکوسل و سرطان بیضه تقسیم بندی کرد.

پیچ خوردگی بیضه یک اورژانس اورولوژیک است که نیاز به مداخله جراحی فوری برای نجات بیضه دارد، و به طور ایده آل ظرف شش ساعت پس از شروع علایم میزان نجات حدود 90٪ است.

ارزیابی بیضه از نظر ایسکمی و احتمال پیچ خوردگی به پزشکان کمک می کند تا بیمارانی را که در معرض خطر بالای پیچ خوردگی هستند را شناسایی کنند و برای کسانی که در معرض خطر کمتری هستند می توان در ابتدا از تصویربرداری استفاده کرد.

پیچ خوردگی زائده بیضه با شروع تدریجی درد یک طرفه به سمت بالا شروع می شود که با استفاده از سونوگرافی تشخیص داده می شود و به صورت حمایتی با مسکن ها درمان می شود.

اپیدیدیمیت معمولاً در اثر عفونت با کلامیدیا تراکوماتیس، نایسریا گونوره یا باکتری های روده ای ایجاد می شود و با آنتی بیوتیک ها، مسکن ها و محافظت کیسه بیضه از فشار اطراف درمان می شود.

هیدروسل معمولاً بدون علامت است و به صورت حمایتی درمان می شود.

واریکوسل نیز عموماً بدون علامت است اما ممکن است با کاهش باروری همراه باشد.

مشخص نیست که آیا درمان جراحی یا رادیولوژیکی واریکوسل در مردان نابارور نرخ باروری را بهبود می بخشد یا نه.

سرطان بیضه اغلب به صورت توده ای یک طرفه و بدون درد ظاهر می شود که به طور اتفاقی کشف می شود.

سونوگرافی برای ارزیابی هر توده مشکوک استفاده می شود و درمان جراحی برای توده های مشکوک به سرطان توصیه می شود.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • در صورت مشکوک بودن به پیچ خوردگی بیضه، باید از سیستم امتیازدهی بیضه برای ایسکمی و پیچ خوردگی مشکوک استفاده شود. اگر امتیاز 5 یا بیشتر باشد، پیچ خوردگی بسیار محتمل است.
  • بیماران مشکوک به پیچ خوردگی باید ظرف شش ساعت پس از مراجعه تحت عمل جراحی قرار گیرند.
  • اگر اپیدیدیمیت به دلیل عفونت نایسریا گونوره یا کلامیدیا تراکوماتیس باشد، بیماران باید از نظر سایر عفونت های مقاربتی آزمایش شوند و تا زمان تکمیل درمان از رابطه جنسی خودداری کنند و شریک جنسی آنها نیز باید آزمایش و درمان شود.
  • غربالگری سرطان بیضه توصیه نمی شود.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

 

ادامه مطلب

مولتیپل اسکلروزیس: رویکرد خدمات تندرستی پایه

مولتیپل اسکلروزیس: رویکرد خدمات تندرستی پایه

مولتیپل اسکلروزیس(MS)  یک اختلال دمیلینه کننده سیستم عصبی مرکزی و شایع ترین علت ناتوانی عصبی غیرتروماتیک در جوانان است.

انواع ام اس عبارتند از عود کننده- فروکش کننده (شایع ترین)، پیشرونده ثانویه و پیشرونده اولیه.

بیماری با فقط علایم بالینی و فقط با علایم رادیولوژی، دسته بندی های دیگر برای بیمارانی هستند که یافته های مربوط به ام اس دارند و هنوز معیارهای تشخیصی این بیماری را بطور کامل ندارند.

علائم ام اس به نواحی درگیری عصبی بستگی دارد.

علائم شایع شامل اختلالات حسی، ضعف حرکتی، اختلال و ناهماهنگی در راه رفتن، التهاب عصب بینایی و علامت لرمیت (با خم شدن و/یا حرکت گردن به سمت پایین، احساس یک شوک الکتریکی گذرا به ستون فقرات و اندام‌ها گسترش می‌یابد) است.

تاریخچه بیمار، معاینه عصبی و ارزیابی معیارهای مک دونالد برای تشخیص دقیق ام اس مورد نیاز است.

بیماران مبتلا به ام اس باید توسط یک تیم چند رشته ای پزشکی درمان شوند که ممکن است شامل فیزیوتراپیست ها و کاردرمانگران، گفتار درمانگران، متخصصان سلامت روان، داروسازان، متخصصان تغذیه، متخصصان مغز و اعصاب و پزشک خانواده باشد.

استروئیدها اصلی ترین درمان برای تظاهرات اولیه ام اس و عودهای بیماری هستند.

بیمارانی که به اندازه کافی به استروئیدها پاسخ نمی دهند ممکن است از پلاسمافرزیس سود ببرند.

بیماران مبتلا به ام اس که سیگار می کشند باید به شدت تشویق شوند تا سیگار را ترک کنند.

نشان داده شده است که درمان های اصلاح کننده سیربیماری، پیشرفت و ناتوانی بیماری را کند می کند.

گزینه های درمانی شامل داروهای تزریقی و خوراکی هستند که نقاط مختلف مسیر التهابی را هدف قرار می دهند.

برای رسیدگی به اختلال عملکرد روده و مثانه، افسردگی، خستگی، اختلالات حرکتی و درد که اغلب ام اس را عارضه دار می کند، مراقبت مبتنی بر علائم مهم است.

 

توصیه های کلیدی مبتنی بر شواهد

  • در تشخیص ام اس باید از معیارهای مک دونالد 2017 استفاده شود.
  • تفاوتی بین اثربخشی استروئیدهای خوراکی و تزریقی داخل وریدی در درمان عودهای حاد ام اس وجود ندارد.
  • بیماران مبتلا به ام اس که سیگار می کشند باید تشویق به ترک سیگار شوند تا پیشرفت ناتوانی و ایجاد ام اس پیشرونده ثانویه کاهش یابد.
  • در بیماران مبتلا به ام اس فعال باید درمان اصلاح کننده سیر بیماری آغاز شود.
  • یک برنامه جامع که به سلامتی کلی، مدیریت علائم و سلامت روانی و شرایط جسمی همراه می‌پردازد، برای بیماران ام اس مفید است.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

آنوریسم آئورت شکمی

آنوریسم آئورت شکمی

آنوریسم آئورت شکمی یک وضعیت پاتولوژیک با اتساع پیشرونده آئورت شکمی 3.0 سانتی متر یا بیشتر است که مستعد پارگی آئورت شکمی است.

اکثر آنوریسم‌های آئورت شکمی تا زمانی که پاره نشوند بدون علامت هستند، اگرچه برخی از آن‌ها زمانی که یک مطالعه تصویربرداری به دلایل دیگر انجام می‌شود، شناسایی می‌شوند.

عوامل خطر برای آنوریسم آئورت شکمی عبارتند از فشار خون بالا، بیماری عروق کرونر، مصرف دخانیات، جنسیت مرد، سابقه خانوادگی آنوریسم آئورت شکمی، سن بالای 65 سال و بیماری شریان محیطی.

سونوگرافی شکمی به دلیل مقرون به صرفه بودن و عدم قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزان، روش ترجیحی برای غربالگری آنوریسم آئورت شکمی است.

بسته به علائم بیمار و اندازه و سرعت رشد آنوریسم، آنوریسم آئورت شکمی را می توان به صورت دارویی یا جراحی درمان کرد.

درمان های غیرجراحی برای بیماران بدون علامت و آنوریسم های کوچکتر مناسب است و شامل ترک دخانیات و اقدامات کاهش خطرات قلبی عروقی است.

درمان جراحی، که شامل ترمیم باز آنوریسم یا اندوواسکولار است، زمانی انجام می شود که قطر آنوریسم در مردان 5.5 سانتی متر یا بیشتر و در زنان 5.0 سانتی متر یا بیشتر باشد.

پیگیری بیماران آنوریسم آئورت شکمی به اندازه و سرعت رشد آنوریسم بستگی دارد.

جدی ترین عارضه آنوریسم آئورت شکمی پارگی است که نیاز به مداخله جراحی فوری دارد.

توصیه می شود که مردان با سابقه مصرف سیگار که 65 تا 75 سال سن دارند، یک بار غربالگری آنوریسم آئورت شکمی را با سونوگرافی انجام دهند.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • در مردان 65 تا 75 ساله که سابقه سیگار کشیدن دارند حداقل یک بار غربالگری با سونوگرافی برای آنوریسم آئورت شکمی توصیه می کند.
  • در مردان 65 تا 75 ساله با عوامل خطر برای آنوریسم آئورت شکمی که هرگز سیگار نکشیده اند، غربالگری انتخابی با سونوگرافی به جای غربالگری معمول همه مردان این گروه توصیه می کند.
  • در زنانی که هرگز سیگار نکشیده اند و سابقه خانوادگی ندارند غربالگری روتین برای آنوریسم آئورت شکمی توصیه نمی شود.
  • در زنان 65 تا 75 ساله که تا به حال سیگار کشیده‌اند یا سابقه خانوادگی ابتلا به آنوریسم آئورت شکمی دارند، شواهد فعلی برای ارزیابی تعادل فواید و مضرات غربالگری کافی نیست.
  • در همه بیماران مبتلا به آنوریسم آئورت شکمی، همیشه باید به ترک سیگار تشویق شوند.
  • دران غیرجراحی آنوریسم آئورت شکمی عمدتاً شامل کاهش خطر قلبی عروقی مانند درمان ضد فشار خون، استاتین و ضد پلاکت است.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک در بزرگسالان

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک در بزرگسالان

اختلال اضطراب فراگیر و اختلال هراس (پانیک) بیماری های رایج سلامت روان در بزرگسالان هستند که اغلب در مراقبت های اولیه دیده می شوند.

اگرچه شواهد کافی برای حمایت از غربالگری جهانی برای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک وجود ندارد، ارزیابی باید در بیمارانی که نگرانی عودکننده و فراگیر دارند یا علائم جسمانی دارند که به بیماری زمینه‌ای نسبت داده نمی‌شود، در نظر گرفته شود.

بعضی از پرسشنامه های سلامت روان ابزارهای غربالگری معتبری هستند که می توانند به تشخیص و ارزیابی کمک کنند.

اختلالات اضطرابی اغلب با اختلالات مصرف مواد ظاهر می شوند که باید همزمان درمان شوند.

درمان‌های مؤثر برای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک (هراس) شامل درمان شناختی رفتاری و داروهای ضد افسردگی، از جمله مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و مهارکننده‌های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین است.

بنزودیازپین ها برای درمان خط اول یا استفاده طولانی مدت به دلیل عوارض جانبی، خطر وابستگی و مرگ و میر بیشتر توصیه نمی شوند.

در حال حاضر هیچ شواهد محکمی از یک راهکار پیشگیری خاص برای اختلال اضطراب فراگیر یا اختلال پانیک وجود ندارد، اما ورزش ممکن است مفید باشد.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • شواهد کافی برای حمایت از غربالگری جهانی بیماری اختلال اضطراب فراگیر در جمعیت عمومی بزرگسالان وجود ندارد.
  • داروهای مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و مهارکننده‌های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین به عنوان داروهای خط اول برای درمان اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک (هراس) توصیه می شوند.
  • داروهای ضد افسردگی باید حداقل به مدت شش تا 12 ماه پس از رسیدن به پاسخ درمانی ادامه یابد تا میزان عود کاهش یابد.
  • بنزودیازپین ها برای اختلالات اضطرابی موثرتر از داروهای ضد افسردگی نیستند و نباید به عنوان درمان خط اول استفاده شوند.
  • روان درمانی می تواند به اندازه دارو برای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال پانیک (هراس) موثر باشد. برای اختلال پانیک (هراس)، قویترین شواهد به نفع درمان شناختی رفتاری است.
  • فعالیت بدنی علائم اضطراب را کاهش می دهد.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

بیماری دیورتیکولی: بررسی سریع شواهد

بیماری دیورتیکولی: بررسی سریع شواهد

در بیماران مبتلا به درد یک چهارم تحتانی چپ شکم، اتساع یا سفتی شکم، تب و لکوسیتوز باید به دیورتیکولیت مشکوک شد.

بررسی اولیه آزمایشگاهی شامل شمارش کامل خون، پانل متابولیک پایه، آنالیز ادرار و اندازه گیری CRP است.

در صورت نیاز برای تایید تشخیص و ارزیابی عوارض دیورتیکولیت، سی تی اسکن با کنتراست داخل وریدی روش تصویربرداری ارجح است.

تصمیمات درمانی بر اساس دسته بندی بیماری به عنوان پیچیده در مقابل بدون عارضه است.

بیماران منتخب مبتلا به دیورتیکولیت بدون عارضه ممکن است بدون آنتی بیوتیک درمان شوند.

دیورتیکولیت عارضه دار در بیمارستان با رژیم غذایی اصلاح شده یا استراحت روده، آنتی بیوتیک ها و کنترل درد درمان می شود.

آبسه هایی که 3 سانتی متر یا بزرگتر هستند باید با درناژ از راه پوست درمان شوند.

جراحی اورژانسی برای زمانی است که درناژ از راه پوست با شکست مواجه شود یا وضعیت بالینی بیمار علیرغم درمان کافی بدتر شود.

کولونوسکوپی نباید در حین شعله ور بودن بیماری انجام شود، بلکه باید شش هفته پس از رفع علائم در بیماران مبتلا به دیورتیکولیت عارضه دار که کولونوسکوپی با کیفیت بالا در سال گذشته انجام نداده اند، در نظر گرفته شود.

اقدامات پیشگیری از دیورتیکولیت شامل مصرف یک رژیم گیاهخواری یا رژیم غذایی با کیفیت بالا (پر از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات)، محدود کردن گوشت قرمز و شیرینی ها، دستیابی یا حفظ شاخص توده بدنی (BMI) 18 تا 25 کیلوگرم در متر مربع، و فعالیت فیزیکی کافی، و اجتناب از تنباکو و عدم مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی طولانی مدت است.

کولکتومی جزئی (Partial) به طور معمول برای پیشگیری از دیورتیکولیت توصیه نمی شود و باید برای بیمارانی در نظر گرفته شود که بیش از سه بار عود دارند یا تشکیل آبسه که نیازمند تخلیه از راه پوست است.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • پرهیز از ذرت بو داده، آجیل یا مغزها خطر ابتلا به دیورتیکولیت یا عوارض دیورتیکول را کاهش نمی دهد.
  • ترک دخانیات، کاهش مصرف گوشت، فعالیت بدنی کافی و کاهش وزن مداخلات توصیه شده برای کاهش خطر عود دیورتیکولیت هستند.
  • سی تی اسکن شکم و لگن مناسب ترین روش تصویربرداری اولیه در ارزیابی دیورتیکولیت عارضه دار مشکوک است.
  • بیماران منتخب مبتلا به دیورتیکولیت بدون عارضه را می توان بدون آنتی بیوتیک درمان کرد.
  • برای بیماران پایدار با آبسه های بزرگتر از 3 سانتی متر تخلیه از راه پوست با کمک سونوگرافی توصیه می شود.
  • کولکتومی جزئی پیشگیرانه باید در بیمارانی که آبسه داشته و نیاز به درناژ دارند در نظر گرفته شود.
  • کولونوسکوپی باید شش تا هشت هفته پس از رفع یک مورد عارضه دار دیورتیکولیت در نظر گرفته شود، مگر اینکه بیمار در سال گذشته کولونوسکوپی با کیفیت بالا انجام داده باشد.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب

یبوست مزمن در بزرگسالان: (آموزش همگانی)

یبوست مزمن در بزرگسالان: (آموزش همگانی)

یبوست چیست؟

یبوست زمانی است که احساس می کنید قادر به اجابت مزاج کامل نیستید. همچنین ممکن است مدفوع سفت، معده درد، نفخ یا ورم شکم داشته باشید.

 

چگونه درمان و پیشگیری می شود؟

وقتی احساس کردید که باید مدفوع کنید، فورا به دستشویی بروید.

سعی کنید بلافاصله بعد از غذا اجابت مزاج داشته باشید.

سعی کنید روی توالت بنشینید (و اگر از توالت فرنگی استفاده می کنید پاهای خود را روی یک زیرپایی کوتاه قرار دهید). این وضعیت ممکن است اجابت مزاج را آسان تر کند.

فیبر بیشتری بخورید. غذاهایی که فیبر بالایی دارند غلات کامل، میوه ها و سبزیجات هستند. همچنین می توانید از مکمل های فیبر مانند پسیلیوم (متاموسیل) استفاده کنید. شما باید سعی کنید هر روز 20 تا 35 گرم فیبر بخورید. اگر نیاز به افزایش فیبر در رژیم غذایی خود دارید، این کار را به آرامی انجام دهید و بیش از 5 گرم در هفته اضافه نکنید تا از نفخ و گاز معده جلوگیری کنید.

مایعات بیشتری بنوشید. سعی کنید روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید تا فیبر بهتر عمل کند.

ورزش، حرکت روزانه به منظم نگه داشتن حرکات روده کمک می کند.

اگر همچنان در اجابت مزاج مشکل دارید، از ملین های بدون نسخه مانند پلی اتیلن گلیکول (میرالاکس) استفاده کنید. قبل از اینکه انتظار تغییر در حرکات روده خود را داشته باشید، حداقل 72 ساعت دستورالعمل های را اجرا کنید.

 

چه زمانی باید به دکتر مراجعه کنم؟

اگر در مدفوع خون مشاهده کردید که می تواند نشانه مشکل جدی تری باشد.

اگر توصیه های ذکر شده در اینجا کمکی نمی کند

اگر برای مدت طولانی (حداقل 3 ماه) از ملین اسمزی (لاکتولوز، شیر منیزیم یا میرالاکس) برای کمک به اجابت مزاج استفاده کرده اید.

اگر بیش از 45 سال سن دارید و برای سرطان روده بزرگ غربالگری نشده اید.

 

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

ادامه مطلب