فلج بل: مرور سریع شواهد

فلج بل: مرور سریع شواهد

در بیمارانی که شروع حاد ضعف یک طرفه صورت یا فلج پیشانی، در غیاب سایر ناهنجاری های عصبی دارند، باید به فلج بل مشکوک بود.

پیش آگهی کلی خوب است.

بیش از دو سوم بیماران مبتلا به فلج بل معمولی بهبودی خود به خودی دارند.

برای کودکان و زنان باردار، میزان بهبودی کامل تا 90 درصد است.

فلج بل ایدیوپاتیک است.

آزمایش و تصویربرداری برای تشخیص لازم نیست.

هنگامی که علل دیگر ضعف صورت در نظر گرفته می شود، روشهای آزمایشگاهی ممکن است یک علت قابل درمان را شناسایی کند.

تجویز داروی کورتیکواستروئید خوراکی (پردنیزون، 50 تا 60 میلی گرم در روز به مدت پنج روز و به دنبال آن کاهش پنج روزه) خط اول درمان برای فلج بل است.

درمان ترکیبی با کورتیکواستروئید خوراکی و ضد ویروسی ممکن است میزان رشد مجدد نادرست رشته‌های عصبی صورت که به صورت انقباض غیرارادی برخی از عضلات صورت ظاهر می‌شود را کاهش دهد.

داروهای ضد ویروسی توصیه شده عبارتند از والاسیکلوویر (1 گرم سه بار در روز به مدت هفت روز) یا آسیکلوویر (400 میلی گرم پنج بار در روز به مدت 10 روز).

درمان با داروهای ضد ویروسی به تنهایی بی اثر است و توصیه نمی شود.

فیزیوتراپی ممکن است در بیماران مبتلا به فلج شدیدتر مفید باشد.

 

توصیه های کلیدی در طبابت بالینی

  • برای بیماران مبتلا به فلج بل باید کورتون خوراکی تجویز شود.
  • درمان ترکیبی با کورتیکواستروئیدهای خوراکی و داروهای ضد ویروسی باید در بیماران مبتلا به فلج بل در نظر گرفته شود تا میزان رشد مجدد نادرست رشته‌های عصبی صورت که به صورت انقباض غیرارادی برخی از عضلات صورت ظاهر می‌شود را کاهش دهد.
  • بیماران مبتلا به فلج بل نباید تنها با داروهای ضد ویروسی درمان شوند.
  • فیزیوتراپی باید به بیماران مبتلا به فلج شدید یا فلج مداوم (بیش از سه ماه) ارائه شود.

منبع

دکتر بابک قلعه باغی

تگ (ها): خدمات تندرستی پایه راهنمای بالینی راهنمای پزشکی فلج بل فلج عصب صورت مشاوره بالینی مشاوره پزشکی

آخرین مطالب