مروری بر فلج مغزی

مروری بر فلج مغزی

فلج مغزی که در دو تا سه مورد از 1000 تولد زنده اتفاق می افتد ، دارای علل متعددی است که منجر به آسیب مغزی می شود و بر حرکت ، وضعیت بدنی و تعادل تأثیر می گذارد.

اختلالات حرکتی مرتبط با فلج مغزی به انواع اسپاستیک ، دیسکینزی ، آتاکسی یا مخلوط / دیگر دسته بندی می شود.

اسپاستیسیته شایعترین اختلال حرکتی است که در 80٪ کودکان فلج مغزی رخ می دهد.

اختلالات حرکتی فلج مغزی می تواند منجر به مشکلات ثانویه شود ، از جمله درد یا دررفتگی مفصل ران ، مشکلات تعادل ، اختلال عملکرد دست و دفورمیتی اسبی شکل.

تشخیص فلج مغزی در درجه اول بالینی است ، اما اگر دلیل واضحی برای علائم بیمار وجود نداشته باشد ، ام آر آی می تواند برای تأیید آسیب مغزی مفید باشد.

به محض تشخیص فلج مغزی ، می توان از ابزاری مانند سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی برای ارزیابی شدت بیماری و پاسخ درمانی استفاده کرد.

درمان های مربوط به اختلالات حرکتی مرتبط با فلج مغزی شامل تزریق عضلانی بوتاکس ، شل کننده های عضلانی سیستمیک و داخل نخاعی ، بریدن انتخابی اعصاب نخاعی پشتی (به روش جراحی) و درمان های فیزیکی (فیزوتراپی) و شغلی است.

بیماران مبتلا به فلج مغزی غالباً دچار مشکلاتی می شوند که مربوط به حرکت نیستند و باید در بزرگسالی کنترل شوند ، از جمله اختلال عملکرد شناختی ، تشنج ، زخم های فشاری ، پوکی استخوان ، مشکلات رفتاری یا عاطفی و اختلال گفتار و شنوایی.

 

توصیه های کاربردی کلیدی

  • در صورت عدم رسیدن به تشخیص در تصویربرداری پری ناتال ، در کودکان با اختلال پایدار غیرپیشرونده عملکرد حرکتی که به نفع فلج مغزی است ممکن است تصویربرداری سیستم عصبی به روش ام آر آی انجام شود. (C)
  • بعد از رسیدن به تشخیص فلج مغزی ، می توان شدت بیماری و پاسخ به درمان را با استفاده از ابزارهای مبتنی بر شواهد ارزیابی کرد. (C)
  • از تزریق عضلانی بوتاکس می توان برای کاهش اسپاستیسیته و بدشکلی و بهبود تحرک و کنترل درد در کودکان مبتلا به فلج مغزی با هر شدت استفاده کرد. (B)
  • پیگیری مداوم وضعیت مفصل ران در بیماران مبتلا به فلج مغزی می تواند به شناسایی مشکلات در حال ایجاد کمک کند و از پیامدهای ناگواری مانند درد و دررفتگی مفصل ران پیشگیری کند. این پیگیری شامل معاینات دوره ای و رادیوگرافی است که متناسب با شدت بیماری انجام می شود. (C)
  • در بیماران 18 سال به بالا با فلج مغزی ، می توان از ابزار ارزیابی ریسک شکستگی برای تعیین خطر ابتلا به پوکی استخوان نیازمند به درمان استفاده کرد. اگر بیمار در معرض خطر بالایی باشد ، انجام تراکم استخوان می تواند تشخیص را پیش از شروع درمان تأیید کند. نشان داده شده است که مکمل های کلسیم و ویتامین D و بی فسفونات ها باعث بهبود تراکم استخوان و کاهش میزان شکستگی می شوند. (C)
  • قبل از زایمان زودرس تجویز سولفات منیزیم باید در نظر گرفته شود تا خطر فلج مغزی کاهش یابد. (B)

 

سطح شواهد

  • A = شواهد بیمار مدار و با کیفیت خوب
  • B =شواهد بیمار محور ناپایدار یا با کیفیت محدود
  • C =اجماع، شواهد بیماری مدار، طبابت رایج، نظر خبرگان پزشکی، یا موارد بیماران.

 

منبع

 

تگ (ها): فلج مغزی

آخرین مطالب