پیشگیری از سردردهای میگرنی

میگرن بار سلامتی و مالی قابل توجهی دارد.

حدود ۳۸% از بیماران با میگرن های دوره ای ممکن از از درمان پیشگیرانه سود ببرند ولی کمتر از ۱۳% بیماران داروهای پیشگیری کننده را مصرف می کنند.

درمان دارویی پیشگیری کننده فرکانس، شدت و دیسترس ناشی از سردردهای میگرنی را کاهش می دهد. درمان پیشگیرانه همچنین ممکن است کیفیت زندگی را بهبود بخشد و از پیشرفت به میگرن مزمن جلوگیری کند.

بعضی از اندیکاسیون های درمان پیشگیرانه عبارتند از: ۴ بار یا بیشتر دوره سردرد در طول یک ماه، بیش از ۸ روز سردرد در یک ماه، سردردهای ناتوان کننده، و سردردهایی که نیازمند مصرف بیش از حد دارو هستند.

تشخیص و مدیریت محرک های محیطی، غذایی و رفتاری، راهکارهای مناسبی در پیشگیری از میگرن هستند.

داروهای خط اول موثر مبتنی بر شواهد بالینی عبارتند از: دیوالپروئکس، توپیرامات، متوپرولول، پروپرانولول و تیمولول.

داروهایی همچون آمی تریپتیلین، ونلافاکسین، آتنولول و نادولول احتمالاً موثر هستند ولی باید درمان خط دوم باشند.

شواهدی کمی به نفع موثر بودن داروهای زیر در پیشگیری از میگرن است: نبیوولول، بیزوپرولول، پیندولول، کاربامازپین، گاباپنتین، فلوکستین، نیکاردیپین، وراپامیل، نیمودیپین، نیفدیپین، لیزینوپریل و کاندسارتان.

اسبوتولول، اکس کاربازپین، لاموتریژین و تلمی سارتان غیر موثر هستند.

داروهای جدید انتقال درد توسط پپتید وابسته به ژن کلسی تونین را در مسیر درد میگرن هدف قرار می دهند و اخیراً مورد تایید سازمان غذا و داروی امریکا قرار گرفته اند ولی نیاز به مطالعات طولانی مدت برای اثربخشی و عوارض جانبی آنها می باشد.

درمان های مکمل همچون بعضی از داروهای گیاهی، منیزیوم و ریبوفلاوین هم احتمالاً موثر هستند.

در مورد درمان های غیردارویی همچون آموزش آرامش، بیوفیدبک دمایی در ترکیب با آموزش آرامش، فیدبک الکترومیوگرافیک و درمانهای شناخت درمانی شواهد خوبی برای کاربرد انها در پیشگیری از میگرن وجود دارد.

پیشنهادهای کلیدی در طبابت بالینی

اندیکاسیون های درمان پیشگیرانه میگرن

·         بیش از ۴ دوره سردرد در هر ماه یا حداقل ۸ روز سردرد در هر ماه

·         حملات ناتوان کننده سردرد علیرغم درمان مناسب سردرد حاد

·         عدم تحمل یا کنتراندیکاسیون درمان حاد سردرد

·         سردرد همراه با مصرف بیش از حد داروها

·         ترجیح بیمار

·         بعضی از انواع خاص میگرن همچون میگرن همی پلژیک، میگرن با اورا ساقه مغز، انفارکتوس میگرنی یا علایم اورا مکرر، مداوم یا ناخوشایند

C

دیوالپروئکس، توپیرامات، متوپرولول، پروپرانولول و تیمولول در پیشگیری از میگرن موثر هستند و باید بعنوان درمان خط اول پیشنهاد شوند.

A

بعضی از داروهای گیاهی (Petasites) در پیشگیری از میگرن موثر بوده اند و می توانند در نظر گرفته شوند.

B

درمان های رفتاری همچون آموزش آرامش، بیوفیدبک دمایی همراه با آموزش آرامش، بیوفیدبک الکترومیوگرافیک و درمان شناختی رفتاری روشهای موثری برای پیشگیری از میگرن هستند.

B

افزودن طب سوزنی به درمان های علامتی دفعات سردردهای میگرنی را کاهش می دهد.

A

A: پایدار، شواهد بر پایه بیمار با کیفیت خوب

B: ناپایدار، شواهد برپایه بیمار با کیفیت محدود

C: توافقی، شواهد بر پایه بیماری، طبابت رایج، نظر خبرگان پزشکی یا تعداد محدودی از بیماران

بازدیدها: 176

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *