خونریزی گوارشی فوقانی در بزرگسالان: ارزیابی و درمان

خونریزی گوارشی فوقانی به معنی خونریزی در حد فاصل دهان تا لیگامان Treitz می باشد.

عوامل خطر شایع برای خونریزی گوارشی فوقانی عبارتند از: سابقه خونریزی گوارشی فوقانی، مصرف داروهای ضدانعقاد، مصرف دوز بالای داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، و سن بالا.

علل خونریزی گوارشی فوقانی عبارتند از: خونریزی زخم گوارشی، گاستریت، ازوفاژیت، خونریزی واریس مری، سندروم مالوری –ویس، و سرطانها.

علایم و نشانه های خونریزی گوارشی فوقانی عبارتند از: درد شکم، احساس سبکی سر، گیجی، سنکوپ، هماتوشزی (بالا آوردن خون روشن)، و مدفوع سیاه رنگ.

معاینات فیزیکی عبارتند از: ارزیابی پایداری همودینامیک، وجود درد شکم یا ریباند تندرنس، و مشاهده رنگ مدفوع.

آزمایشات لازم عبارتند از: شمارش کامل خون (CBC)، پانل متابولیک پایه، پانل انعقادخون، تست های کبدی، و تعیین گروه خونی و کراس مچ.

در گام نخست باید سالین نرمال یا محلول رینگر لاکتات بصورت بولوس و سریع تزریق شود تا هیپوولمی بیمار جبران شده و فشار خون در محدوده نرمال حفظ شود، اگر هموگلوبین بیمار کمتر از ۷ گرم در دسی لیتر باشد باید تزریق خون انجام شود.

راهنماهای پیشگویی بالینی (همچون امتیاز درجه بندیی خونریزی گلاسکو-بلچفورد) برای تعیین احتمال خطر و انتخاب نوع درمان خونریزی گوارشی فوقانی ضروری هستند.

بیماران با ناپایداری همودینامیک و علایم خونریزی گوارشی فوقانی باید در اولین فرصت ممکن (ترجیحاً ۲۴ ساعت اول) آندوسکوپی شوند.

اگر نتوان با انجام آندوسکوپی هموستاز رو برقرار کرد باید بعنوان یک رویکرد شایع از آمبولیزاسیون سرخرگی با استفاده از کاتتر استفاده کرد و اگر باز هموستاز شکست خورد باید جراحی انجام شود.

در شروع علایم خونریزی گوارشی فوقانی باید داروهای مهارکننده پمپ پروتون (PPI) استفاده شوند. بنا به توصیه گایدلاین ها بهتر است در ۷۲ ساعت اول بعد از آندوسکوپی داروهای PPI با دوز بالا مصرف شوند زیرا در این محدوده زمانی بیشترین احتمال خونریزی دوباره وجود دارد.

تصمیم گیری در مورد زمان شروع دوباره مصرف داروهای آنتی ترومبوتیک پس از خونریزی گوارشی فوقانی دشوار است زیرا شواهد کافی در این مورد موجود نیست.

پیشنهادهای کلیدی در طبابت بالینی

در خونریزی گوارشی فوقانی استفاده از امتیاز درجه بندی خونریزی (گلاسکو-بلچفورد) توصیه شده است تا بر اساس دسته بندی خطر بتوان تا حد ممکن مداخلات بالینی مورد نیاز و احتمال مرگ و میر را پیش بینی کرد.

B

در بیماران با خونریزی گوارشی فوقانی و ناپایداری همودینامیک پس از تجویز مایعات و پایداری وضعیت بیمار در اولین فرصت ممکن (ترجیحاً در ۲۴ ساعت اول) آندوسکوپی انجام دهید.

C

شروع داروهای PPI نباید تا زمان انجام آندوسکوپی به تاخیر بیفتد و باید همزمان با اولین علایم خونریزی گوارشی فوقانی شروع شوند.

C

می توان از داروهای PPI خوراکی استفاده کرد زیرا از نظر احتمال خونریزی دوباره، جراحی و مرگ و میر تفاوتی بین داروهای PPI خوراکی و وریدی وجود ندارد.

A

در ۷۲ ساعت اول پس از آندوسکوپی داروهای PPI با دوز بالا توصیه می شوند زیرا در این فاصله زمانی احتمال خونریزی دوباره در بالاترین حد می باشد.

C

در بیماران با خونریزی دوباره نیاز به تکرار آندوسکوپی می باشد.

B

پس از انجام آندوسکوپی و به منظور پیشگیری ثانویه از بیماری های قلبی عروقی اگر احتمال خونریزی دوباره پایین باشد باید مصرف آسپرین را بلافاصله پس از آندوسکوپی شروع کرد و اگر احتمال خونریزی دوباره متوسط تا بالا باشد می توان مصرف آن را ۳ روز بعد شروع کرد

C

A: پایدار، شواهد بر پایه بیمار با کیفیت خوب

B: ناپایدار، شواهد برپایه بیمار با کیفیت محدود

C: توافقی، شواهد بر پایه بیماری، طبابت رایج، نظر خبرگان پزشکی یا تعداد محدودی از بیماران

بازدیدها: 160

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *