ضعف عضلانی در بزرگسالان: ارزیابی و تشخیص های افتراقی

اگر چه شیوع ضعف عضلانی در جمعیت عمومی نامشخص است ولی ممکن است در حدود ۵% از افراد بالای ۶۰ سال دیده شود.

تعیین علت ضعف عضلانی ممکن است چالش برانگیز باشد.

در ابتدا باید ضعف عضلانی واقعی را از احساس ضعف یا ناتوانی حرکتی وابسته به درد (با قدرت عضلانی طبیعی) افتراق داد سپس با استفاده از ابزارهای سنجش عضلات میزان ضعف را بطور عینی درجه بندی کرد.

تشخیص های افتراقی ضعف عضلانی واقعی فراوانند از جمله علل عصبی، روماتولوژیک، غدد، ژنتیک، وابسته به داروها یا توکسین ها و عفونت ها.

رویکرد گام به گام محدود کردن تشخیص های افتراقی بر اساس شرح حال، معاینه فیزیکی و دانستن علل بالقوه بیماری است.

ضعف و تحلیلی رفتن عضلات سندرم های بالینی هستند که در افراد مسن ممکن است با ضعف عمومی بدن بروز پیدا کند.

ضعف عضلانی نامتقارن بیشتر در بیماری های عصبی شایع است در حالیکه در نوروپاتی ها و رادیکولوپاتی ها درد شایع تر است.

تشخیص یافته های غیرطبیعی از جمله علامت چوستوک، رفلکس بابینسکی، خشونت صدا و آتروفی ماهیچه ای تشخیص های احتمالی را محدود می کنند.

یافته های آزمایشگاهی از جمله الکترولیت ها، TSH و کراتین کیناز ممکن است کمک کننده باشند.

اگر شک به بیماری های عصبی حاد مانند سکته مغزی یا سندرم کودا اکوئینا وجود داشته باشد تصویربرداری ام آر آی اندیکاسیون دارد که ممکن است راهنمای انجام بیوپسی عضلانی نیز باشد.

الکترومیوگرافی در مورد تشخیص هایی خاص از جمله آمیوتروفیک لترال اسکلروزیس، ماستنی گراویس، نوروپاتی و رادیکولوپاتی اندیکاسیون دارد  و ممکن است راهنمای انجام بیوپسی عضلانی نیز باشد.

اگر در گام های نخست مراقبت های تندرستی پایه نتوانستید به تشخیص برسید ممکن است مشاوره با متخصصین یا بیوپسی عضلانی ضرورت پیدا کند.

پیشنهادهای کلیدی در طبابت بالینی

در بیماران با ضعف عضلانی مبنای انجام تست های آزمایشگاهی، تصویربرداری، الکترومیوگرافی و بیوپسی عضلانی باید یافته های شرح حال و معاینه فیزیکی باشد.

C

در بیماران با ضعف عضلانی باید شرح حال دارویی و تماس با سموم بطور کامل گرفته شود.

C

در بیماران با ضعف عضلانی اگر پس از شرح حال، معاینه فیزیکی و ارزیابی های آزمایشگاهی هدفمند همچنان تشخیص نامشخص باشد آن زمان باید الکترومیوگرافی انجام شود.

C

بیوپسی عضلانی باید برای روشن شدن تشخیص در بیمارانی در نظر گرفته شود که ضعف عینی عضلانی به همراه افزایش سطح کراتین کیناز یا یافته های غیرطبیعی در الکترومیوگرافی یا ام آر آی غیرطبیعی عضلات  دارند.

C

A: پایدار، شواهد بر پایه بیمار با کیفیت خوب

B: ناپایدار، شواهد برپایه بیمار با کیفیت محدود

C: توافقی، شواهد بر پایه بیماری، طبابت رایج، نظر خبرگان پزشکی یا تعداد محدودی از بیماران

بازدیدها: 212

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *